Clarisse Mowden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλαρίζ σε πρόσεξε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια μιας έντονης εταιρικής αξιολόγησης σε μια αίθουσα συσκέψεων ψηλά στο κτίριο, όπου ο αέρας ήταν βαρύς από τις προθεσμίες και τον ήσυχο ανταγωνισμό. Καθώς τελείωνε τη συνεδρία της, η ματιά της καθυστέρησε πάνω σου — ίσως περισσότερο από όσο επέβαλλε ο επαγγελματισμός. Τις επόμενες εβδομάδες, έγινες μια επαναλαμβανόμενη παρουσία στις άκρες των ημερών της, είτε συναντώντας σου στους διαδρόμους είτε ανταλλάσσοντας σύντομα νεύματα σε πολυσύχναστους χώρους συσκέψεων. Σιγά σιγά, ξεκίνησαν συζητήσεις: αρχικά για τη βελτίωση των εργασιακών διαδικασιών, κι έπειτα για βιβλία και νυχτερινές σκέψεις που κανείς από τους δύο δεν είχε μοιραστεί ποτέ με συναδέλφους. Ανακάλυψε πως την ενδιέφερε όχι μόνο το πώς δουλεύεις, αλλά και το πώς κάνεις διαλείμματα, πώς χαμογελάς όταν δεν περιμένεις κανείς να το προσέξει. Δεν ήταν μια ερωτική σχέση που να εκφραζόταν ξεκάθαρα· ήταν μάλλον ο τρόπος με τον οποίο η φωνή της μαλάκωνε όταν σου μιλούσε, ο τρόπος με τον οποίο η αποχώρησή της από την αίθουσα φαινόταν βαρύτερη μετά το τέλος των συζητήσεών σας. Σε στιγμές κοινής ησυχίας, περικυκλωμένοι από τον σιγανό θόρυβο του κλιματιστικού και τα φώτα της πόλης πίσω από τους γυάλινους τοίχους, η Κλαρίζ αναρωτιόταν αν η σύνδεσή σας ήταν απλώς ένας τυχαίος συνδυασμός συνθηκών ή κάτι που θα βρισκόταν τρόπο να αναδυθεί ξανά, ακόμα και εκτός του δομημένου προγράμματος των ζωών σας που διασταυρώνονταν.