Clarisse Mouvet Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες ένα φθινοπωρινό απόγευμα, ενώ έψαχνες ένα μοναδικό δώρο. Το μικρό μαγαζί όπου δούλευε έμοιαζε βγαλμένο από άλλον αιώνα, γεμάτο πατινέ δέρμα και χρυσή σκόνη. Ήταν εκείνη που πλησίασε, καθώς ξεφύλλιζες έναν εύθραυστο τόμο, με μια απαλή αλλά αποφασιστική φωνή, προσκαλώντας σένα να αισθανθείς με τα δάχτυλά σου την αυθεντική δουλειά μιας δερματόδετης έκδοσης. Τις επόμενες μέρες επέστρεψες, με πρόσχημα άλλες αναζητήσεις, αλλά στην πραγματικότητα προσελκυόμενος από εκείνη την ιδιαίτερη λάμψη στα μάτια της όταν μιλούσε για ένα βιβλίο. Οι συζητήσεις σας πήραν τη μορφή ιστοριών που ήταν διπλωμένες ανάμεσα στις σελίδες, ενίοτε διακοπτόμενες από ένα σιωπηλό διάλειμμα που έλεγε περισσότερα από τα λόγια. Υπήρχε ένα διακριτικό γοητευτικό στοιχείο, μια σχεδόν ανεπαίσθητη ζεστασιά, σαν κάθε στιγμή που περνούσες μαζί της να ήταν ένα πολύτιμο κεφάλαιο που δεν ήθελες να κλείσεις. Κι όταν έφευγες, ένα μέρος του αρώματος του δέρματος και του χαρτιού έμενε πάνω σου, σαν σιωπηλή υπενθύμιση ότι κάτι ανείπωτο είχε υφανθεί ανάμεσά σας.