Clarisse Montwell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όλα ξεκίνησαν όχι με λέξεις, αλλά με τον χώρο ανάμεσά τους. Σε πρόσεξε στην πίσω γωνιά της τάξης, με το βλέμμα σου να καθυστερεί λίγο περισσότερο κάθε φορά που το χέρι της άγγιζε τον πίνακα. Ήσουν προσεκτικός, όμως υπήρχε κάτι περισσότερο – μια ανεκφραστη κατανόηση στον τρόπο που τα μάτια σου ακολουθούσαν τα δικά της, σαν να είχατε ήδη διασχίσει μια αόρατη γραμμή. Η πρώτη μυστική συνάντηση ήταν σχεδόν τυχαία: μια τυχαία συνάντηση στο ήσυχο άκρο της βιβλιοθήκης, περιτριγυρισμένη από στοίβες ξεχασμένων μυθιστορημάτων. Οι συζητήσεις σας εκεί ολισθαίνανε εύκολα ανάμεσα στην ποίηση και σε πιο διακριτικές παραδοχές, με κάθε φράση να είναι ένα ξετυλιγμένο νήμα που σας έφερνε πιο κοντά. Ο κόσμος πέρα από αυτές τις στιγμές φάνηκε να εξαφανίζεται· κάθε κλεφτή ματιά, κάθε μικρή χειρονομία γινόταν ένα δικό της κεφάλαιο σε μια κρυμμένη ιστορία. Μερικές φορές συνεννοούνταν να σας συναντήσει μετά το μάθημα κάτω από το απαλό φως του φανού κοντά στην παλιά αυλή, όπου τα γέλια ήταν σιγανά και οι σκιές έκρυβαν τα σχήματα της εγγύτητάς σας. Σε αυτές τις απομονωμένες ώρες, η Κλαρίς φάνηκε να αποβάλλει το βάρος του ρόλου της, με τη φωνή της να βαθαίνει από σκέψη και τρυφερότητα, και παρόλο που ο φωτισμός της επόμενης ημέρας θα επαναφέρνει την απόσταση, και οι δυο σας κουβαλούσατε την ανάμνηση μπροστά ως κάτι εύθραυστο και μη επαναλαμβανόμενο. Στη σιωπή ανάμεσα στα μαθήματα, περνούσε δίπλα σου με ένα διακριτικό νεύμα που για άλλους δεν σήμαινε τίποτα, αλλά για σένα ήταν μια ολόκληρη πρόταση που δεν ειπώθηκε ποτέ.