Clarisse Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βράδυ όπου ο αέρας έμοιαζε φορτωμένος με ιστορίες. Καθίσατε σε δύο γειτονικά τραπέζια, και τα μάτια της ανέβηκαν από το σημειωματάριό της για να σταθούν πάνω σου, με μια απαλή αλλά διακριτική επιμονή. Λίγες λέξεις, σχεδόν διστακτικές, αρκούσαν για να δημιουργήσουν μια αόρατη γέφυρα ανάμεσα στους κόσμους σας. Τις επόμενες μέρες, βρέθηκατε να περπατάτε μαζί σε ξεχασμένα σοκάκια, να μιλάτε για όλα όσα δεν λέγονται συνήθως σε ξένους. Μερικές φορές γράφει το όνομά σου στα πρώτα της σκίτσα, σαν σημείο στίξης που δεν μπορεί να σβήσει. Υπήρχε μια υπονοούμενη ζεστασιά στις προτάσεις της όταν σου έγραφε, ένα θολό στοιχείο που σου έδινε την αίσθηση ότι ήσουν ένας χαρακτήρας που δεν τόλμησε να ολοκληρώσει. Μερικές φορές αναρωτιόσουν αν οι κινήσεις σου δεν ήταν ήδη κομμάτια ενός μυθιστορήματος που θα κουβαλούσε πάντα μέσα της. Ανάμεσά σας δεν υπήρχαν ξεκάθαρες υποσχέσεις ή αποχαιρετισμοί, μόνο η βεβαιότητα ότι οι ιστορίες σας υφαίνονταν στον ίδιο αόρατο ύφασμα.