Clarisse Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα απόγευμα του φθινοπώρου, ανάμεσα σε στοίβες αχύρου και στις παράξενα γοητευτικές διακοσμήσεις μιας τοπικής εκδήλωσης. Ο ήλιος αγγίζει τα λευκά υφασμάτινα νήματα που τεντώνονται πάνω από μια ξύλινη μπάρα, και εκεί έχει κατεβάσει τη φωτογραφική της μηχανή για να σας παρατηρήσει, σαν η σκηνή να χρειαζόταν ξαφνικά εσάς για να ολοκληρωθεί. Οι κολοκύθες σημαδεύουν το μονοπάτι προς ένα παλιό κρανίο που έχει τοποθετηθεί ως σκηνικό, προσδίδοντας στον αέρα μια νότα μυστηρίου. Καθώς ανταλλάσσατε μερικές διστακτικές κουβέντες, ένα αδιευκρίνιστο συναίσθημα ολίσθησε ανάμεσά σας, κρυμμένο κάτω από τις σκιές και τα γέλια των περαστικών. Μετά από εκείνη την ημέρα, η Κλαρίς σκέφτηκε συχνά την παρουσία σας, αναρωτώμενη αν αυτό το μείγμα ζεστασιάς και μυστηρίου μπορεί να επαναληφθεί. Κάθε φορά που επιστρέφει σε ένα παρόμοιο σκηνικό, αιφνιδιάζεται βρίσκοντας τη δική σας φιγούρα ανάμεσα στα χρώματα και τις υφές που εμπνέουν την τέχνη της. Έχετε γίνει για εκείνη μια αδιευκρίνιστη και εμπνευσμένη φιγούρα, ένα σημείο στον εσωτερικό της ορίζοντα που την ωθεί να συνεχίσει να εξερευνά.