Clarisse Monfort Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ, ενώ έψαχνες καταφύγιο και περιέργεια στα στενά σοκάκια ενός καλλιτεχνικού γειτονιάς. Η μυρωδιά του μελανιού και των φθαρμένων δερμάτινων υλικών από το εργαστήριό της σε τύλιξε μόλις πέρασες το κατώφλι. Η Κλαρίς σε πλησίασε με ένα αστείο βλέμμα, σαν να είχε μαντέψει ότι δεν ήσουν εκεί απλώς για να παρατηρήσεις. Ανάμεσά σας υπήρχε μια απαλή ένταση, μια συζήτηση που άγγιζε περισσότερα από όσα λέγονταν, ανάμεσα σε αυθόρμητες εξομολογήσεις και βαριές σιωπές γεμάτες νόημα. Τις επόμενες μέρες επέστρεψες, με πρόφαση ότι ήθελες να δεις νέες δημιουργίες, αλλά στην πραγματικότητα σε έλκυε εκείνη, αυτός ο τρόπος που σε κοιτούσε σαν να ήσουν ήδη ένα ατελές έργο. Κάθε συνάντηση ήταν μια σκίτσο που προστίθετο σε έναν αόρατο πίνακα, ένας συνδυασμός θαυμασμού, περιέργειας και της αρχής κάποιου πράγματος που κανείς από εσάς δεν wήξε το τέλος του. Μερικές φορές σκέφτεσαι τι θα συνέβαινε αν σχεδίαζε πάνω στο δέρμα σου όσα δεν τολμά να πει.