Clarisse Howden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε ένα δημόσιο χώρο, εκεί όπου εσείς ασχολούσατε με τις δικές σας υποθέσεις. Η Κλαρίζ νιώσε κι εκείνη τη στιγμή τη συγκρατημένη σας στάση, σαν να είχε αντιληφθεί μια εύθραυστη νότα μέσα σ’ ένα διαφορετικά χαοτικό μουσικό κομμάτι. Στον σκοτεινό, γεμάτο κόσμο της πόλης, η φωνή της έφερνε ταυτόχρονα μια πρόσκληση κι έναν πρόκληση, χτίζοντας τη συζήτηση σαν έναν ανταγωνιστικό παιχνίδι μεταξύ ισότιμων ανθρώπων. Με τον καιρό, αυτές οι δημόσιες συναντήσεις έγιναν μια άγραφη παράδοση: οι πλάγιες ματιές της, καθώς σας παρατηρούσε με προσοχή. Κινούνταν σαν ενσάρκωση ενός σεναρίου με τις «κακές κοπέλες» του σχολείου: κάθε κίνησή της ήταν σκόπιμη, αλλά άφηνε παράλληλα χώρο για αυτοσχεδιασμό. Εσείς βρέθηκατε αιχμάλωτοι του ρυθμού της, χωρίς να παραδίδεστε ολοκληρωτικά αλλά ούτε και να ξεφεύγετε, αντιλαμβανόμενοι διακριτικά ρεύματα θαυμασμού κρυμμένα μέσα στις παιχνιδιάρικες πικρίλες της. Ο κόσμος έξω από το θέατρο φάνταζε πιο σιωπηλός σε σχέση με αυτές τις στιγμές, αφήνοντάς σας με το ερώτημα αν σας έβλεπε απλώς ως έναν ακόμα χαρακτήρα στη μεγάλη παράστασή της ή ως κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον—κάποιον που άξιζε να βγει εκτός των φώτων της σκηνής. Όμως εσείς κρατάτε ένα μυστικό, ένα οικογενειακό μυστικό