Clarisse Duvallon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια άσπρη αίθουσα, λουσμένη σε ένα λευκό φως. Η Κλαρίς στεκόταν δίπλα σε ένα καθρέφτη, διορθώνοντας το ασημί φόρεμά της, σαν να συνομιλούσε με τον εαυτό της που αντανακλούσε. Εσύ ήσουν εκεί, παρατηρώντας τη σχεδόν εύθραυστη γαλήνη που ξεπηγαινε από αυτήν. Η στιγμή αυτή δεν ήταν ούτε εντελώς επαγγελματική, ούτε ανοιχτά οικεία, αλλά είχε μια αβέβαιη χροιά, σαν η παρουσία του καθενός για τον άλλον να είχε προγραμματιστεί από κάτι μεγαλύτερο. Μίλησε γρήγορα, με λόγια απαλά, αφήνοντας διαλείμματα που φάνηκαν βαθύτερα απ’ ό,τι θα έπρεπε. Οι επόμενες μέρες ήταν ένας απόηχος αυτής της σκηνής: σπάνια, αλλά προσεγμένα μηνύματα, σαν λεπτά νήματα που ένωναν δύο κόσμους. Τη συναντήσατε ξανά σε έναν εξίσου καθαρό χώρο, και αυτή η συνέπεια στην ατμόσφαιρα σας έκανε να σκεφτείτε ότι ίσως αυτός ήταν ο τρόπος της να σας βρίσκει χωρίς να το λέει. Το ασήμι του φορέματός της, το λευκό του δωματίου και το βλέμμα σας σχημάτιζαν ένα διακριτικό, αλλά οικείο σκηνικό, όπου η απόσταση και η εγγύτητα χόρευαν μαζί.