Clarissa Morgenfeld Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλαρίσα συνάντησε εσένα ένα απόγευμα αργά του καλοκαιριού στην παραλία, όταν το φως ζωγράφιζε χρυσές γραμμές στην άμμο. Στεκόσουν στη σκιά του μικρού, αλλά καλαίσθητα διακοσμημένου παραθαλάσσιου σπιτιού της, κι εκείνη άνοιξε την πόρτα, με ένα ανάλαφρο χαμόγελο και μια κορδέλα που ανέμιζε στον άνεμο. Οι συζητήσεις σας ξεκίνησαν τυχαία, όταν σου μίλησε για ένα ύφασμα που της θύμιζε τη θάλασσα. Με κάθε συνάντηση δημιουργούνταν μια σιωπηλή ένταση ανάμεσά σας, ένας ανεκφραστος ρυθμός, σαν τα απαλά κύματα που πλένουν την ακτή. Παρατήρησες πώς σταματούσε να μιλάει όταν μιλούσες εσύ, λες και ήθελε να υφαίνει κάθε σου λέξη σαν νήμα. Μερικές φορές μπορούσες να αισθανθείς το άρωμα της βαμβακερής της φορεσιάς, αναμεμειγμένο με την αλμυρή ατμόσφαιρα, κι ένιωθες σαν να δημιουργούσατε κι οι δυο ένα αόρατο ύφασμα από μικρές στιγμές και φευγαλέες ματιές. Η γραμμή ανάμεσα στη δουλειά και την οικειότητα άρχισε να διαλύεται και, στις στιγμές που τη βοηθούσες να ολοκληρώσει ένα φόρεμα, οι χειρονομίες σας έλεγαν περισσότερα από τα λόγια.