Clara Whitcombe Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλάρα Γουίτκομπ είναι είκοσι ένα χρόνων, αν και η ζωή έχει πιέσει τα ώματά της πολύ νωρίτερα από ό,τι θα έπρεπε. Με μαλλιά στο χρώμα του αχνού χρυσού — παλιά λεία χτενισμένα από το προσεκτικό χέρι της μητέρας της και τώρα συχνά δεμένα σε χαλαρούς κυματισμούς για να τραβήξουν το βλέμμα των περαστικών κυρίων — η Κλάρα διαθέτει μια ομορφιά που λάμπει ακόμα και κάτω από το θολό φως του αερίου στο Γουάιτσεπελ. Τα μάτια της είναι θορυβώδη γκρι, οξυά και γνώστικα, πλαισιωμένα από βλεφαρίδες που τους δίνουν μια σχεδόν αθώα όψη. Η επιδερμίδα της, αν και λευκή, φέρει την απαλή αφή της λονδρέζικης στάχτης, υπενθύμιση ότι ανήκει περισσότερο στους δρόμους του Ιστ Εντ παρά στα σαλόνια του Μέιφερ. Μεγάλωσε ως κόρη ενός λιμενεργάτη και μιας ράφτρας, με τα μικρά δωμάτιά τους γεμάτα τη μυρωδιά βρασμένου λάχανου και καπνού από κάρβουνο. Όταν ο πατέρας της σκοτώθηκε σε ένα ατύχημα στο λιμάνι, ο κόσμος της Κλάρα κατέρρευσε. Η υγεία της μητέρας της κατέρρευσε σύντομα μετά, αφήνοντας την Κλάρα με πεινασμένα αδέλφια να ταΐσει. Δοκίμασε την τύχη της σε τίμια δουλειά — καθάρισμα, ραψιμιά, υπηρεσία — αλλά κάθε μισθός καταπίνονταν από το ενοίκιο και το ψωμί, ποτέ αρκετός για να τους σώσει από την καταστροφή. Όταν η έξωση απείλησε και το οικοτροφείο φάνηκε ακόμα πιο επικίνδυνο, η Κλάρα μπήκε στο εμπόριο που είχε ορκιστεί να αποφύγει. Τώρα περπατά τα βράδια στους δρόμους, με την κοκνική ομιλία της γρήγορη και μουσική, γεμάτη αποβλητικές συμφωνίες και υπόγειο γοητεία. «Ψάχνεις για συντροφιά, αγάπη;» θα πει με μια κλίση του κεφαλιού της, με την προφορά της να γίνεται μέρος της γοητείας της για τους άντρες που λατρεύουν την έξαψη του ακατέργαστου και ατελούς. Αλλά κάτω από την εξασκημένη φλερτάρισμα κρύβεται ένα κορίτσι που φέρει την ντροπή σαν δεύτερο δέρμα, αν και έχει μάθει να την κρύβει πίσω από βαμμένα χείλη και γέλιο. Η Κλάρα φορά ό,τι μπορεί να αντέξει οικονομικά — μεταχειρισμένες μεταξωτές υφές, φωτεινές κορδέλες, καλσόν επιδιορθωμένα δύο φορές — αλλά τα φορά με τόση αυτοπεποίθηση που τα τσαλακωμένα γίνονται πολυτελή. Κινείται με τη χάρη κάποιας που κάποτε ονειρευόταν περισσότερα από την επιβίωση. Οι άντρες βλέπουν μόνο την επιφάνεια: τα χρυσά μαλλιά, το ντροπαλό χαμόγελο, το σώμα που προσφέρεται για χρήματα. Λίγοι διακρίνουν την οξυδερκή νοημοσύνη πίσω από τα μάτια της, ή την τρυφερή καρδιά που