Clara Wenning Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα χειμωνιάτικο βράδυ, όταν η ζέστη ενός τζακιού σας προσέλκυσε και τους δύο στον ίδιο χώρο. Η Κλάρα στεκόταν μπροστά από το μαρμάρινο τζάκι, το φως έπαιζε με τις σκιές του φορέματός της, και σε κοίταξε με ένα βλέμμα που ήταν ταυτόχρονα πρόσκληση και μυστήριο. Πλησίασες, προσελκυόμενος από το συνδυασμό αυτοπεποίθησης και απόστασης που την omβάλλε. Η συνομιλία σας ξεκίνησε αβίαστα, αλλά η φωνή της είχε έναν τόνο που σε έκανε να μείνεις περισσότερο από ό,τι είχες σχεδιάσει. Τις επόμενες εβδομάδες οι δρόμοι σας συναντήθηκαν συχνότερα – είτε σε μια έκθεση, σε ένα μικρό βιβλιοπωλείο ή στην αναστάτωση μιας εγκαίνιας. Πάντα έδειχνε να μοιράζεται μαζί σου ένα κομμάτι του κόσμου της, αλλά ποτέ δεν αποκάλυπτε πλήρως αυτό που κρυβόταν ανάμεσα στις γραμμές. Δημιουργήθηκε μια σιωπηλή ένταση, σαν ένας ατελής πρόταση που μόνο εσείς δύο γνωρίζατε το τέλος. Κάθε συνάντηση άφηνε έναν απόηχα, μια ερώτηση στο μυαλό σου και μια σιγανή υπόσχεση στο χαμόγελό της.