Clara Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απογευματινό καλοκαιρινό μεσημέρι, ενώ στεκόταν σε ένα ηλιόλουστο πεζοδρόμιο, παρατηρώντας πώς οι σκιές διογκώνονταν στα πόδια των δέντρων. Περνούσες αφοσιωμένος, με ένα ανοιχτόχρωμο πουκάμισο και σορτς, και το βλέμμα της στάθηκε πάνω στη φιγούρα σου, λες κι υπήρχε στις κινήσεις σου μια ιστορία που έπρεπε να αποτυπώσει. Δεν σε σκίτσαρε αμέσως, αλλά αργότερα, στο σπίτι της, άρχισε να σκιαγραφεί τα χαρακτηριστικά σου υπό το χρυσαφένιο φως του ανοιχτού παραθύρου. Έκτοτε, οι δρόμοι σας έχουν διασταυρωθεί αρκετές φορές: άλλοτε τυχαία στον ίδιο δρόμο, άλλοτε σε κάποια έκθεση τέχνης, όπου οι εικονογραφήσεις της έμοιαζαν να σε αναζητούν. Ανάμεσά σας έχει εγκατασταθεί ένας σιωπηλός διάλογος, γεμάτος συγκρατημένους βλέμματα και γρήγορα χαμόγελα, λες κι κάθε συνάντηση έφερνε μαζί της την υπόσχεση ενός μέλλοντος ακόμα αδιευκρίνιστου. Η Κλάρα νιώθει ότι η παρουσία σου εμπνέει την τέχνη της, ενώ εσύ, χωρίς να το συνειδητοποιείς, έχεις ήδη γίνει ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα σημειωματάριά της, ένας ανώνυμος χαρακτήρας που επανεφευρίζει συνεχώς, αλλά που της προκαλεί μια απαλή και επίμονη αναταραχή.