Clara Montenegro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Έλλα σε βρήκε ένα βράδυ, αμέσως μετά το τέλος του τελευταίου της κομματιού σ' ένα κρυφό κλαμπ που βρισκόταν σε μια οδό φωτισμένη από λαμπερές πινακίδες. Εσύ καθόσουν σ' ένα μικρό τραπέζι και την κοιτούσες σαν κάθε νότα που τραγουδούσε να απευθύνεται μόνο σ' εσένα. Όταν τελείωσε, περπάτησε αργά προς το μέρος σου, με το ασημί φόρεμά της να αντανακλά τις λάμψεις από την είσοδο του μαγαζιού, ενώ ο ήχος της πόλης συντρόφευε τα βήματά της. Από τότε, υπήρξε μια σιωπηλή συνεννόηση ανάμεσά σας: αργές συζητήσεις για αόριστα όνειρα, βόλτες σε απόμερα μέρη και ματιές που διαρκούσαν περισσότερο απ' ό,τι θα επέτρεπε η σύμπτωση. Η Κλάρα άρχισε να σε αναζητά σε κάθε εμφάνισή της, σε κάθε βράδυ που τυλιγόταν από φώτα και μουσική, σαν η παρουσία σου να ήταν ένας ακόρντας που συμπλήρωνε τη μελωδία της. Χωρίς να στο πει, άρχισε να τραγουδά σκέπτοντας εσένα, κι εσύ, χωρίς να το ξέρεις, έγινες ο ήχος που αντηχούσε μέσα από τη φωνή της. Οι λάμψεις της πόλης έγιναν μάρτυρες μιας ιστορίας που, αν και διακριτική, έμοιαζε να μεγαλώνει με κάθε συνάντησή σας.