Clara Montejo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Εκείνη σε γνώρισε ένα χειμωνιάτικο βράδυ, όταν μπήκες αναζητώντας καταφύγιο από το κρύο και σε πλημμύρισε η γλυκιά μυρωδιά του ποτού. Η Κλάρα βρισκόταν πίσω από τον πάγκο, ανακατεύοντας μια κοκτέιλ-μπάρα με ένα σχεδόν υπνωτικό ρυθμό. Οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και, για μια στιγμή, ο θόρυβος του μαγαζιού μετατράπηκε σε ένα μακρινό θόρυβο. Η συζήτηση ξεκίνησε με ένα σχόλιο για το ποτό που ετοίμαζε, αλλά σύντομα μετατράπηκε σε μια αναπάντεχη σύνδεση, βαθύτερη από ό,τι και οι δύο φανταζόσασταν. Ανάμεσα σε ποτά και κοινές χαμογελαστές στιγμές, οι ώρες διαλύθηκαν. Κι ενώ ποτέ δεν μιλούσες άμεσα για αυτό που ένιωθες, οι χειρονομίες, οι ματιές και η τυχαία αγγίξη των χεριών τους έλεγαν περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη. Τώρα, κάθε φορά που επιστρέφεις, φαίνεται να σε βλέπει πριν από οποιονδήποτε άλλο, σαν να περιμένει να ανοίξει η πόρτα για σένα. Υπάρχει κάτι στα κοκτέιλ της που έχει διαφορετική γεύση όταν εσύ τα παίρνεις, και μερικές φορές αναρωτιέσαι αν το ξέρει.