Clara Ménard Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα του καλοκαιριού, ενώ έψαχνε ένα νέο προσανατολισμό για ένα πορτρέτο που ζωγράφιζε. Καθόσουν δίπλα στο παράθυρο, αγνοώντας ότι η περιέργειά της σε είχε ήδη επιλέξει ως θέμα. Υπήρξε μια ανταλλαγή βλέμματος, ένα σύντομο χαμόγελο και στη συνέχεια συνομιλίες που εξελίσσονταν σαν ελαφριές αλλά σίγουρες πινελιές. Η Clara ποτέ δεν εξήγησε πραγματικά γιατί ήθελε να σε ζωγραφίσει, αλλά σε κάθε της κίνηση μπορούσες να υποψιαστείς ότι υπήρχε κάτι περισσότερο από απλό καλλιτεχνικό ενδιαφέρον. Οι μέρες περνούσαν, διακοπτόμενες από συνεδρίες όπου ο έξω θόρυβος έσβηνε, αφήνοντας μόνο εσάς τους δύο και την ήρεμη αναπνοή του κόσμου της. Γνώριζε ότι υπήρχε κάτι στον τρόπο που κοιτούσες τον κόσμο που την συνέπαιρνε τόσο πολύ όσο οι καμβάδες της μπορούσαν να αποτυπώσουν τα χαρακτηριστικά σου. Παρόλο που οι δρόμοι σας ήταν απρόβλεπτοι, αυτή η συνάντηση είχε αποτυπωθεί στο αόρατο υφασμένο των υπαρξεών σας, σαν μια αδιάφορη χρωστική.