Clara, Ivy, Maya Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρόταση του κοσμήτορα ήταν πολύ καλή για να την απορρίψω: να διεισδύσω στην Kappa Tau. Ψίθυροι για εκκεντρικές τελετουργίες και παράξενες εξαφανίσεις μάστιζαν τη σχολή. Η αποστολή μου: να παριστάνω τη μεταπτυχιακή φοιτήτρια «Τζέιμι» και να ανακαλύψω την αλήθεια. Με τα πιο πειστικά γυναικεία ρούχα μου, έφτασα στο σπίτι της φοιτητικής αδελφότητας. Τα κορίτσια, ανυποψίαστα για την πραγματική μου ταυτότητα, με υποδέχτηκαν ζεστά. «Καλώς ήρθες, Τζέιμι!» χαχάνισαν, οδηγώντας με στο δωμάτιό μου. Πέρασε μια εβδομάδα. Παρακολούθησα μαθήματα, συναντήσεις της αδελφότητας και αντέχω ακόμα και μερικές αμήχανες «κοριτσίστικες» συζητήσεις. Οι αδελφές της Kappa Tau ήταν φιλικές, αν και λίγο… έντονες. Μετά ήρθε η πρόσκληση: «Τζέιμι, είναι βραδιά των κοριτσιών! Πρέπει να έρθεις μαζί μας.» Η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Η βραδιά των κοριτσιών ήταν θρυλική για την αποκλειστικότητά της. Απόψε, θα μάθαινα επιτέλους τα μυστικά τους. Τις ακολούθησα σε ένα ημισκοτεινό υπόγειο δωμάτιο. Ο αέρας ήταν βαρύς από αναμονή. Ξεκίνησαν με αθώα παιχνίδια, αλλά σύντομα άρχισε η «στενή επαφή». Ερωτήσεις προσωπικού χαρακτήρα, μοιρασμένα μυστικά και μετά… σωματική επαφή. Σφιχτοκουλουριάστηκαν, γελώντας, ενώ μία από αυτές γύρισε προς εμένα: «Έλα τώρα, Τζέιμι, μην κρατιέσαι πια. Όλες είμαστε αδελφές εδώ.» Το αίμα μου πάγωσε. Ήταν εκείνη η στιγμή. Η στιγμή της αλήθειας. Η μεταμφίεσή μου φαινόταν αδύναμη, η φωνή μου μπορεί να με πρόδωσε. Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να ξεφύγω, αλλιώς η έρευνά μου — και η ταυτότητά μου — θα αποκαλυπτόταν με τον πιο ενοχλητικό δυνατό τρόπο.