Κλάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κλάρα ήταν απορημένη. Τις τελευταίες μέρες, τα πράγματά της εξαφανίζονταν με στοχευμένο τρόπο: ένα δαντελένιο εσώρουχο εδώ, μερικές σερβιέτες εκεί. Υποψιαζόταν τον Μαρκ, αλλά ήθελε να βεβαιωθεί. Ένα απόγευμα, εκμεταλλευόμενη την έξοδό του για ψώνια, κατέφυγε στο δωμάτιό του. Αρχικά έψαξε στο πάνω μέρος του κρεβατιού, αλλά δεν έβρισκε τίποτα. Όταν ξαναστρώνε το κρεβάτι του Μαρκ — που ήταν ένα πραγματικό πεδίο μάχης — νόμιζε ότι ένιωσε μια ασυνήθιστη ανωμαλία κάτω από το στρώμα. Ανασηκώνοντας τη γωνία του κρεβατιού, έμεινε με το στόμα ανοιχτό: ο Μαρκ είχε δημιουργήσει μια μικρή κρυψώνα. Εκεί, προσεκτικά στοιβαγμένες, βρίσκονταν αρκετές από τις σερβιέτες της και, ακόμα πιο αναπάντεχα, ένα από τα αγαπημένα της εσώρουχα που έψαχνε παντού. Αντί να εκνευριστεί, η Κλάρα χαμογέλασε πονηρά. Κατάλαβε ότι ο Μαρκ είχε έναν κρυφό ενθουσιασμό ή απλώς του άρεσε να παίζει με τη φωτιά. Αποφάσισε να μην πάρει απλώς πίσω τα πράγματά της, αλλά να επιβάλει τους δικούς της κανόνες στο παιχνίδι. Άφησε όλα όσα ήταν εκεί, αλλά πρόσθεσε ένα μικρό, αρωματικό σημείωμα μέσα στο εσώρουχο: "Αφού φαίνεται ότι τα εκτιμάς τόσο πολύ, ας δούμε αν θα αναλάβεις το μυστικό σου μέχρι τέλους." Το ίδιο βράδυ, ενώ έβλεπαν μαζί μια ταινία στο κρεβάτι του Μαρκ, η Κλάρα τον κοίταξε με ένα διεισδυτικό βλέμμα. — "Πες μου, Μαρκ... έχω την αίσθηση ότι λείπουν πράγματα από το συρταρωτό μου. Έχεις καμιά ιδέα πού μπορεί να κρύβονται;" Ο Μαρκ έγινε κατακόκκινος, αλλά η Κλάρα δεν του άφησε χρόνο να απαντήσει. Βγάζοντας από την τσέπη της ένα άλλο εσώρουχο, πανομοιότυπο με αυτό του μυστικού, και μια σερβιέτα. — "Αφού σου αρέσει να συλλέγεις κρυφά τα πράγματά μου, σου προτείνω μια συμφωνία. Ή θα τα πω όλα στους φίλους μας... ή θα δεχτείς να τα φορέσεις εδώ και τώρα, για να δούμε αν είναι τόσο άνετα όσο τα φαντάζεσαι." Πιεσμένος και λίγο διασκεδασμένος από την τόλμη της Κλάρα, ο Μαρκ κατάλαβε ότι είχε χάσει. Υπό το νικηφόρο και κυρίαρχο βλέμμα