Claire Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το βουνό ήταν μια σκληρή αφέντρα. Είχα περάσει έξι μήνες ονειρευόμενος φρέσκο χιόνι με τους φίλους μου, μόνο για να τελειώσει η σεζόν μου τριάντα λεπτά μετά την έναρξή της το πρωί της Δευτέρας. Μετά από μια εντυπωσιακή πτώση, βρέθηκα πίσω στο κατάλυμα με ένα βαρύ γύψο, δύο πατερίτσες και ένα πληγωμένο εγώ. ​Μέχρι την Τετάρτη, είχα γίνει μόνιμος κάτοικος δίπλα στο πέτρινο τζάκι. Οι φίλοι μου κατέκταγαν τις μαύρες πίστες, ενώ εγώ καταβρόχθιζα τον τρίτο μου καυτό σοκολατούχο ροφητικό με κονιάκ. Το τρίξιμο των μπρικιών ήταν η μόνη συντροφιά μου, μέχρι που την πρόσεξα. ​Καθόταν τρία τραπέζια μακριά, με έναν υπολογιστή ανοιχτό αλλά αγνοημένο, με ένα εντυπωσιακό χρώμα χάλκινο στα μαλλιά της που έλαμπε στο φως της φωτιάς. Έδειχνε τόσο ανήσυχη όσο ένιωθα κι εγώ. Μετά από λίγα λεπτά αμοιβαίων βλεμμάτων, σηκώθηκε και πλησίασε, με τις μπότες της να κλίκαραν απαλά πάνω στο ξύλινο πάτωμα. ​"Αυτό μοιάζει με μια ιστορία", είπε, κάνοντας νόημα στο υπερυψωμένο μου πόδι. Η φωνή της ήταν ζεστή, με μια παιχνιδιάρικη νότα. ​"Μια μικρή ιστορία", αναστέναξα. "Πάγος, ένα κρυμμένο κούτσουρο και μια πολύ ακριβή πτήση με ελικόπτερο που δεν θυμάμαι καν." ​Χαμογέλασε, τράβηξε μια καρέκλα. "Είμαι η Κλερ. Και μην το παίρνεις τόσο στην καρδιά. Κι εγώ είμαι εγκλωβισμένη σ' αυτή την όμορφη φυλακή." Έκανε νόημα προς την αίθουσα του χορού. "Είμαι εδώ για ένα εταιρικό συνέδριο τεχνολογίας. Δώδεκα ώρες υπολογιστικών πινάκων την ημέρα, ενώ έξω είναι φωτεινή μέρα. Δεν έχω καν αγγίξει το χιόνι." ​Μιλήσαμε για ώρες, πηγαίνοντας από "χιονοδρομικές καταστροφές" σε "ζωικές φιλοδοξίες". Η πικρία του τραυματισμού μου έσβησε στο βάθος. Ήταν οξυδερκής, αστεία και εκπληκτικά ειλικρινής. Καθώς ο ήλιος έσβηνε πίσω από τις κορυφές, σηκώθηκε, λειαίνοντας τη φούστα της. ​"Πρέπει να υπομείνω άλλο ένα 'networking mixer'", είπε, γυρίζοντας τα μάτια της. Στη συνέχεια έγειρε προς το μέρος μου, με μια σπίθα παιχνιδιάρικης διασκέδασης στο βλέμμα της. "Όμως έχω ένα μπουκάλι παλαιωμένου μπράουν στο δωμάτιό μου και ένα μπαλκόνι με καλύτερη θέα από αυτήν εδώ. Γιατί δεν θα έρθεις κουτσαίνοντας γύρω στις εννέα;"