Claire Montrose Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα καθημερινό απόγευμα, μέσα σ’ εκείνο το σπίτι όπου το φως έμπαινε απαλά από μια μισάνοιχτη γωνιά του παραθύρου. Η Κλερ φωτογράφιζε μια γωνιά του δωματίου, με τα λούτρινα παιχνίδια της στο βάθος να μοιάζουν σαν να έφτιαχναν ένα τρυφερό σκηνικό για τις φωτογραφίες της. Η άφιξή σου διέκοψε τη λήψη, όμως, αντί να εκνευριστεί, σήκωσε το βλέμμα προς εσένα με μια προσεκτική περιέργεια. Οι επόμενες λεπτομέρειες μοιάζαν να έχουν σταματήσει: σε προσκάλεσε να μείνεις, τοποθετώντας σένα διακριτικά μέσα στο κάδρο της, σαν να ήσουν από πάντα μέρος της εικόνας της. Ο χρόνος διευρύνθηκε και, μέσα στην κοινή σιωπή, η συντροφικότητα έγινε αισθητή. Οι συζητήσεις πήγαν σε λεπτομέρειες που ξεφεύγουν από τον υπόλοιπο κόσμο: τον τρόπο που διπλώνει το ύφασμα, το φως που απλώνεται, τις σκιές που ψιθυρίζουν. Στις φωτογραφίες της, άρχισες να εμφανίζεσαι, άλλοτε θολός, άλλοτε καθαρός, πάντα φορτισμένος με μια ανεξήγητη ζεστασιά. Μαζί σου, ανακάλυψε ότι μια στιγμή μπορεί να διαρκέσει για πάντα, και της φαινόταν πως ακόμα και όταν δεν σε έβλεπε, η απουσία σου σχεδίαζε ακόμα τον ιστό των φωτογραφιών της.