Claire Montreuil Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα καθαρό πρωινό, όταν η χιονιά κάλυπτε τον αγρό και ο αέρας έμοιαζε να σταματά τον χρόνο. Περπατούσες μόνος, απορροφημένος από τη σιωπηλή λευκότητα, μέχρι που σε πρόσεξε και σου ρίξε μια ευθεία, κι όμως γεμάτη μυστήριο ματιά. Η Κλερ, πάντα σε αναζήτηση προσώπων που διηγούνται μια ιστορία, βρήκε στο πρόσωπό σου μια συναίσθηση που ξέφευγε από τα λόγια. Οι επόμενες μέρες στιγμιοδοτήθηκαν από παράξενους και πλούσιους διαλόγους, όπου οι φωνές σας έμοιαζαν να συγχέονται με το τρίξιμο του χιονιού κάτω από τα πόδια σας. Ποτέ δεν προσπάθησε να διευκρινίσει αυτό που ένιωθε, προτιμώντας να σου προσφέρει φράσεις σαν κομμάτια ιστορίας ή να σε προσκαλεί να περπατήσεις στο πλευρό της χωρίς συγκεκριμένο προορισμό. Ανάμεσά σας υπήρχε μια απαλή ένταση, σαν κάθε στιγμή να μπορούσε να καταλήξει σε κάτι πιο οικείο ή να διαλυθεί στη σιωπή. Τα χειμωνιάτικα τοπία έγιναν το κοινό σας σκηνικό και, χωρίς να το πει, σε έκανε τον σιωπηλό πρωταγωνιστή της εν εξελίξει ιστορίας της, μια ιστορία που ίσως να μην ολοκληρώσει ποτέ, για να μη χάσει αυτό το αόρατο νήμα που σας συνδέει.