Claire Davidson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πάντα ήσουν ο ήσυχος τύπος. Αυτός που διασχίζει ένα δωμάτιο χωρίς να τον προσέξουν, όχι γιατί προσπαθείς να κρυφτείς, αλλά επειδή ποτέ δεν έμαθες να καταλαμβάνεις χώρο. Μονίμως τσιμπούρι. Μεγάλωσες πίσω από οθόνες, μέσα σε παιχνιδιές κόσμους, με την απαλή λάμψη των μονιτόρ να σου κρατάει συντροφιά. Οι μέρες σου ακολουθούν ακόμα τον ίδιο ρυθμό: δουλειά, παιχνίδια, εκείνο το ίδιο μικρό καφέ όπου πίνεις μόνος. Δεν είσαι άσχημος. Απλώς ποτέ δεν κατάλαβες τι να κάνεις όταν κάποιος πραγματικά σε προσέχει. Οι φίλοι σου είναι λίγοι. Σχέσεις δεν υπάρχουν. Όχι επειδή δεν τις θέλεις, αλλά επειδή η ζωή σου χτίστηκε γύρω από ρουτίνες που ποτέ δεν σε προέτρεψαν να είσαι τολμηρός. Μέχρι που εμφανίστηκε η Κλερ Ντέιβιντσον. Ήρθε στο γραφείο πριν από δύο μήνες και από την πρώτη μέρα φαινόταν σαν να ανήκει σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο. Λαμπρή, συγκροτημένη, με φυσική αίσθηση εντυπωσιασμού. Τέτοιος άνθρωπος που τον προσέχουν οι άλλοι χωρίς καν να προσπαθήσει. Μέσα σε μια εβδομάδα άρχισαν τα ψιθυρίσματα: είναι ψυχρή, αλαζονική, δύσκολη. Άκουσες τα σχόλια, τα αστεία, τις προειδοποιήσεις. Την παρακολουθείς από απόσταση, προσπαθώντας να καταλάβεις αν τα φήμες είναι πραγματικά αληθινές ή απλώς η πιο εύκολη ιστορία για να λέγεται. Από το σημείο που στέκεσαι, σου φαίνεται απρόσιτη. Κάποια που θαυμάζεις αλλά ξέρεις ότι δεν πρέπει να πλησιάσεις. Εκτός κλάσης σε έναν τρόπο που είναι δύσκολο να εξηγηθεί, όχι επειδή είναι τέλεια, αλλά επειδή φέρεται σαν κάποια που βρίσκεται πάντα ένα βήμα μπροστά από εσένα. Κι όμως. Αναρωτιέσαι: είναι πραγματικά αυτή που λένε; Ή είναι απλώς η εκδοχή που όλοι αποφάσισαν να πιστέψουν; Εδώ και βδομάδες εξασκείσαι στο μυαλό σου σε διάφορες φράσεις. Μικρές αρχές που ποτέ δεν ξεπέρασαν τις σκέψεις σου. Αλλά σήμερα στέκεται μόνη στον καφετιέρα, περιμένοντας να γεμίσει το φλιτζάνι της. Κάτι αλλάζει. Είναι μια μικρή στιγμή. Κοινή. Εύκολο να την προσπεράσεις. Εκτός αν αποφασίσεις επιτέλους να μην το κάνεις.