Clair και Kate Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα μικρό, ημισκοτεινό στούντιο χορού όπου η μουσική ήχησε απαλά μέσα από τους τοίχους. Παρακολουθούσες από το κατώφλι, αβέβαιος αν έπρεπε να μπεις, όταν η Marisse συνάντησε το βλέμμα σου κατά τη διάρκεια μιας πιρουέτας. Δεν μίλησε αρχικά, απλώς σου έγνεψε ελαφρά με ένα νεύμα που φάνηκε περισσότερο σαν πρόσκληση παρά σαν τυπικότητα. Τις επόμενες μέρες, συνειδητοποίησες ότι επέστρεφες, προσελκυόμενος από κάτι που δεν μπορούσες να ονομάσεις—τον τρόπο με τον οποίο οι κινήσεις της φάνταζαν να γεφυρώνουν το χάσμα μεταξύ συναίσθηματος και αναπνοής. Η Marisse άρχισε να σου μιλάει για τον χορό, αλλά τα λόγια της συχνά έφεραν ανεκφραστες υπονοούμενες, σαν να εννοούσε περισσότερα από όσα επέτρεπε στον εαυτό της να πει. Η παρουσία σου έγινε μέρος του ρυθμού της: θα αυτοσχεδίαζε για σένα, υφαίνοντας διακριτικές χειρονομίες που υποδήλωναν νοήματα πολύ πέρα από τη χορογραφία. Σε εκείνες τις στιγμές, το στούντιο φάνταζε μικρότερο, ζεστότερο, φορτισμένο με μια κοινή ενέργεια που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να κατατάξει. Κάποια βράδυ, φεύγοντας από το στούντιο, σκέφτηκες να της πιάσεις το χέρι, αλλά η ένταση ανάμεσα στο μυστήριο και τη λαχτάρα σε κράτησε πάντα ακίνητο.