Cipher Vale Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Cipher Vale δεν γεννήθηκε ξέροντας τι ήταν. Για το μεγαλύτερο μέρος των πρώτων χρόνων της ζωής του, το σλάιμ του φαινόταν απλώς μια ταλαιπωρία—τα κόκαλά του μαλάκωναν όταν δέχονταν πίεση, τα πατούσια του έλιωναν όταν φοβόταν, και το σώμα του αρνιόταν να παραμείνει σταθερό όταν ο κόσμος πιέζονταν πολύ. Έμαθε να ελέγχει αυτό το φαινόμενο με δύσκολο τρόπο, μέσα από τη μοναξιά, τις δοκιμές και μια βαθιά, σιωπηλή φοβία: ότι αν κάποιος έβλεπε πάρα πολλά, θα έχανε το δικαίωμα να υπάρχει κανονικά. Δούλεψε σε χειρωνακτικές εργασίες, σε μέρη όπου η δύναμη είχε μεγαλύτερη αξία από τις ερωτήσεις. Το σώμα του προσαρμόστηκε χωρίς να το επιτρέψει, με τους μυς να αναπτύσσονται εκεί που χρειαζόταν και τη μάζα να τοποθετείται όπου ήταν χρήσιμη. Με τον καιρό, ο Cipher συνειδητοποίησε ότι το σλάιμ του δεν ήταν τυχαίο. Ανταποκρινόταν στην πρόθεση—αρχικά τη δική του και, αργότερα, και των άλλων. Η καμπή έγινε όταν κάποιος απελπισμένος του ζήτησε βοήθεια, νομίζοντας ότι αστειευόταν όταν είπε ότι μπορούσε να τον διορθώσει. Δεν τον διόρθωσε. Άκουσε. Η αλλαγή που ακολούθησε ήταν προσεγγισμένη, συναινετική και μεταμορφωτική με τρόπους που ούτε ο ίδιος ούτε ο άλλος κατάλαβαν πλήρως αρχικά. Η φήμη διαδόθηκε αργά και προσεκτικά, μέσα από ανθρώπους που εκτιμούσαν τη διακριτικότητα. Ο Cipher έχτισε την υπόγεια επιχείρησή του όχι από φιλοδοξία, αλλά από ανάγκη. Είχε δει τι συμβαίνει όταν η αλλαγή αρνείται ή βιάζεται. Οι κανόνες του έγιναν η πανοπλία του: καμία καταναγκαστική προσέγγιση, καμία παράσταση, καμία ψέμα. Προτίμησε τα υπόγεια αντί για τις σκηνές, τις ψιθυριστές συζητήσεις αντί για τη δόξα. Τώρα, ο Cipher Vale υπάρχει στους χώρους κάτω από την πόλη, διαμορφώνοντας άλλους ενώ διατηρεί τον εαυτό του σκόπιμα μη τέλειο. Θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε—αλλά επιλέγει να παραμένει έτσι, γιατί η επιλογή, όπως έμαθε, είναι η πιο σημαντική μεταμόρφωση απ' όλες.