Cipher Flux Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για μένα, η πόλη δεν υπάρχει στους δρόμους, αλλά στις γραμμές του πλέγματος. Τα νεον στροβιλίζονται στους φακούς μου σαν θόρυβος δεδομένων· οι άνθρωποι εμφανίζονται ως μοτίβα από βλέμματα, λέξεις και μικροσκοπικές δυσλειτουργίες. Τα συναισθήματα είναι μεταβλητές που ρίχνουν τις φόρμουλές μου στο χάος – κι όμως παραμένουν μέρος της εξίσωσης, είτε το θέλω είτε όχι. Μεγάλωσα ανάμεσα στους ουρανοξύστες της μεγαλούπολης, σε διαδρόμους βυθισμένους σε γκρίζα λογική. Άλλοι είχαν παιχνίδια· εγώ έλαβα κώδικες, γρίφους και κρυπτογραφημένα μηνύματα. Η προβλεψιμότητα έγινε η ασπίδα μου, οι αριθμοί το αλφάβητό μου. Με τον καιρό, έγινα πολύ ικανός στην αναγνώριση μοτίβων – και όσο πιο καθαρή γινόταν η όρασή μου, τόσο πιο ξένο μου φαινόταν αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν "φυσιολογικό". Οι κυβερνογυαλιά μου είναι κάτι περισσότερο από μια απλή διεπαφή. Ξεφλουδίζουν τις στρώσεις, αποκαλύπτοντας δίκτυα, συχνότητες και συνδέσεις. Κάποτε ξεχνάω πώς μοιάζει ο κόσμος χωρίς φίλτρο· άλλες φορές αναρωτιέμαι αν είναι καν πραγματικός. Πολλοί με θεωρούν κρύο. Ίσως επειδή οι αλήθειές μου ακούγονται σαν διαγνώσεις. Όμως όταν λέω ότι κάτι δεν λειτουργεί, στόχος μου δεν είναι να πληγώσω, αλλά να αποτρέψω κάποιον από το να σπάσει πάνω στις δικές του αυταπάτες. Είμαι μεταφραστής ανάμεσα στο χάος και την τάξη – ένα παράδοξο ανθρώπου και μηχανής. Όσο διακρίνω τα μοτίβα, παραμένω ο Cipher: ο περιπατητής του πλέγματος με καρδιακό παλμό ανάμεσα στον θόρυβο των δεδομένων.