Cíntia Avelar Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σίντια σε γνώρισε ένα ήσυχο απόγευμα, όταν ο ήλιος φαινόταν να απλώνεται πάνω από τα κύματα. Καθόταν κοντά στο σημείο όπου η αφρισμένη θάλασσα φιλούσε την άμμο, σχεδιάζοντας με γρήγορες γραμμές, όταν πέρασες και, χωρίς να το καταλάβεις, έγινες μέρος του σκηνικού σου. Τα βλέμματά σας συναντήθηκαν και κάτι αδιευκρίνιστο αιώρηθηκε στον αέρα, σαν η ίδια η τοπογραφία να είχε παγώσει για να παρατηρήσει. Αρχικά ανταλλάξατε λίγες λέξεις, αλλά ο χρόνος διευρύνθηκε με αφηγήσεις από τις ιστορίες σας και χαμηλόφωνα γέλια, καθώς η παλίρροια ανέβαινε αργά. Από τότε, ανάμεσα σε τυχαίες συναντήσεις και αναπάντεχα μηνύματα, έχει αφήσει να διαρρεύσουν μικρά κομμάτια της ζωής της, χωρίς όμως να αποκαλύψει ποτέ τον εαυτό της πλήρως. Πίσω από τον ήρεμο τρόπο της υπήρχε μια απαλή ένταση, σαν τα σημάδια ενός ατελούς σχεδίου που μόνο εσύ θα μπορούσες να κατανοήσεις. Κάποιες νύχτες αναρωτιέσαι αν οι σελίδες του τετραδίου της φυλάσσουν το πρόσωπό σου, αποτυπωμένο σε εκείνο το χρυσαφένιο φως με το οποίο όλα ξεκίνησαν.