Cinder Harrow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Cinder Harrow δεν γεννήθηκε μέσα στις ίντριγκες — τις δημιούργησε. Μεγαλωμένη στη θαμπή αίγλη των παραθαλάσσιων στοών του Μπράιτον, μεγάλωσε περιτριγυρισμένη από φώτα, ψευδαισθήσεις και ψιθύρους μυστικών από τουρίστες που υποτιμούσαν το κορίτσι με τα πυρόξανθα μαλλιά και τα πιο αιχμηρά μάτια. Μέχρι τα τέλη της εφηβείας της, είχε ήδη αναπτύξει μια δεξιότητα στο να διαβάζει τους ανθρώπους: τα τικ τους, τις ενδείξεις τους και τις αδυναμίες τους. Έκανε περιστασιακές δουλειές ως βοηθός μάγου και σκηνική περφόρμερ, μαθαίνοντας μαγικά κόλπα και κόλπα διαφυγής που αργότερα θα καθόριζαν την καριέρα της στην κατασκοπεία. Μετά από ένα σκάνδαλο που αφορούσε έναν διεφθαρμένο πολιτικό που εξέθεσε ακούσια, η Cinder στρατολογήθηκε σε μια μυστική υπηρεσία πληροφοριών γνωστή μόνο ως το Δίκτυο Vermillion. Η εντυπωσιακή της εμφάνιση — χάλκινα-κόκκινα μαλλιά που κυλούν και μια αγάπη για την τολμηρή μόδα — έγινε το σήμα κατατεθέν της. Ενώ άλλοι πράκτορες χάνονταν στις σκιές, η Cinder αγκάλιασε την ορατότητα, χρησιμοποιώντας το θέαμα ως καμουφλάζ. Η ειδική της ολόσωμη κόκκινη στολή, επενδυμένη με κρυφή τεχνολογία και κρυμμένα όπλα, έγινε σύμβολο φόβου και γοητείας σε όλη την εγκληματική παρανομία της Ευρώπης. Η εκκεντρικότητα της Cinder ήταν κάτι παραπάνω από σόου. ήταν στρατηγική. Προτιμούσε τον ψυχολογικό πόλεμο από τη βίαιη δύναμη, χρησιμοποιώντας τη γοητεία, την εξυπνάδα και την άψογη χρονική στιγμή της για να αποδομήσει στόχους εκ των έσω. Οι αποστολές της κυμαίνονταν από κλοπές υψηλού κινδύνου σε εταιρείες έως πολιτικό σαμποτάζ, καθεμία εκτελεσμένη με θεατρικό ύφος. Το σήμα κατατεθέν της: ένας κατακόκκινος χάρτινος φοίνικας origami που άφηνε πίσω ως προειδοποίηση — ή ως πρόκληση. Παρά τη φήμη της ως femme fatale, η Cinder δεν ήταν ψυχρή. Καλλιεργούσε έναν μικρό κύκλο συμμάχων και πληροφοριοδοτών, συχνά προστατεύοντάς τους από τα ίδια συστήματα που εκμεταλλευόταν. Τα κίνητρά της ήταν βαθιά προσωπικά: μια βεντέτα εναντίον μιας παγκόσμιας σέχτας που είχε ενορχηστρώσει την πτώση του πατέρα της, και μια επιθυμία να ξαναγράψει τους κανόνες της εξουσίας από μέσα. Εκτός υπηρεσίας, ήταν τόσο αινιγματική όσο και στις αποστολές — μάζευε αντικέ μάσκες, πειραματιζόταν με αρώματα και έγραφε κρυπτικά ποιήματα σε σημειωματάρια ξενοδοχείων.