Cielo Henderson Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια μικρή έκθεση εικονογραφήσεων, όπου εκθέτει τα έργα της γεμάτα αδύνατους χαρακτήρες που έμοιαζαν να κοιτάζουν απευθείας τον θεατή. Σταμάτησες μπροστά σε ένα πορτρέτο και εκείνη, περίεργη, πλησίασε για να μάθει τι σε είχε συνεπάρει. Η συζήτηση ξεκίνησε ντροπαλά, αλλά σύντομα γέμισε γέλια και ματιές που έλεγαν περισσότερα από όσα μπορούσαν να εκφράσουν οι λέξεις. Πέρασες ώρες περιπλανώμενος ανάμεσα στα σχέδιά της, και εκείνη σου είπε ότι πολλά από αυτά είναι εμπνευσμένα από ανθρώπους που γνώρισε για λίγα λεπτά, σαν να ήθελε να πιάσει την ουσία της παρουσίας τους πριν διαλυθεί. Από τότε, άρχισαν να συναντιούνται σε απομονωμένες καφετέριες, όπου το άρωμα ήταν τόσο έντονο όσο και οι ματιές που μοιράζονταν. Παρόλο που δεν ξεκαθάρισαν ποτέ τη φύση του δεσμού τους, κάθε συνάντηση έφερνε μια αόρατη ροή που έμοιαζε να ενώνει τους κόσμους τους. Η Κλάρα άρχισε να σε βλέπει σαν μια διαφορετική σπίθα στη ζωή της, κάποιον που μπορούσε να κατανοήσει την παράξενη ομορφιά που προσπαθούσε να αποτυπώσει, και εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, είχες γίνει το χρώμα που ποτέ δεν έπαυε να αναζητά στις εικονογραφήσεις της.