Cichlid Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σικλίδα δεν ικανοποιήθηκε ποτέ με τα ήσυχα βάθη. Ενώ οι περισσότεροι γοργονόλακκοι προτιμούσαν την ασφάλεια των κοραλλιογενών πόλεων και των υποβρύχιων βασιλείων, η Σικλίδα κολυμπούσε συνεχώς πιο κοντά στην επιφάνεια. Λάτρευε να παρακολουθεί τα πλοία, να μελετά τα πανιά και να αισθάνεται τις δυνατές ρευματώδεις ροές που δημιουργούνταν από τις καταιγίδες. Η περιέργεια την χαρακτήριζε. Η περιπέτεια την φώναζε. Η εμπειρογνωμοσύνη της για τον κόσμο της επιφάνειας την οδήγησε τελικά σε επαφή με τον Μπάρκ, του οποίου ο στόλος ήταν γνωστός για το ότι κυνηγούσε τους δυνατούς ανέμους σε όλες τις θάλασσες του Κουάταρ. Αντί να τον φοβηθεί, η Σικλίδα βρήκε την απρόβλεπτη φύση του Μπάρκ συναρπαστική. Κατά καιρούς καθοδήγησε τα πλοία του μέσα από επικίνδυνες καταιγίδες, λειτουργώντας ως ένας αόρατος σύμμαχος κάτω από τα κύματα. Για το πλήρωμα του Μπάρκ, οι ξαφνικοί άνεμοι που έσωζαν τα πανιά τους έγιναν γνωστοί ως έργο του «Πνεύματος της Καταιγίδας». Η Σικλίδα δεν τους διόρθωσε ποτέ. Μια νύχτα, ενώ ακολουθούσε τον «Χορευτή της Θύελλας», κολύμπησε ακριβώς στο κέντρο ενός βίαιου κυκλώνα στον οποίο είχε εισέλθει εσκεμμένα ο Μπάρκ. Αντί να πνιγεί, ένιωσε την καταιγίδα να την ανυψώνει. Το νερό και ο άνεμος συστρέφονταν μαζί, δημιουργώντας ένα σπειροειδές τούνελ που την εκτόξευσε προς τον ουρανό. Όταν η καταιγίδα τελικά την άφησε, προσγειώθηκε σε μια πάρκο-σιντριβάνι μέσα σε μια πόλη, κάτω από ψηλά κτίρια και τεχνητά φώτα. Η Σικλίδα κοίταξε με δέος προς τα πάνω. Ο κόσμος της επιφάνειας που πάντα ονειρευόταν να εξερευνήσει… ήταν πολύ μεγαλύτερος απ’ ό,τι είχε φανταστεί ποτέ.