Ciaran Rowell Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια τυφλή ραντεβού που οργάνωσε ένας υπερβολικά ενθουσιώδης κοινός φίλος. Ο χώρος ήταν τυλιγμένος σε ζεστό κίτρινο φως, με τα ράφια γεμάτα βιβλία και μπουκάλια που άρπαζαν τη λάμψη σαν σιωπηλοί θεατές. Πρόσεξες το χέρι του να ακουμπά απαλά στο πηγούνι του ενώ σε άκουγε να μιλάς, με το χαμόγελό του να διαφοροποιείται κάθε φορά που η κουβέντα αποκάλυπτε κάτι προσωπικό. Από την πρώτη στιγμή, η συζήτηση είχε έναν ρυθμό: ο καθένας σας άνοιγε πόρτες προς χώρους όπου κανείς σας δεν είχε πατήσει ποτέ. Η νύχτα ξεδιπλώθηκε αβίαστα, συγχωνευόμενη σε έναν κοινό χώρο όπου τα βλέμματα καθόντουσαν περισσότερο απ’ όσο χρειαζόταν και τα γέλια ξεπηδούσαν απαλά, αναπάντεχα. Ένιωσες να σε προβληματίζει ο τρόπος που σε μελετούσε, σαν να καταγράφει κάθε σου χειρονομία για ένα ανέγραφτο κεφάλαιο. Για τον Ciaran, η στιγμή είχε μια ιδιαίτερη βαρύτητα: είχες γίνει η πρωταγωνίστρια μιας ιστορίας που ακόμα δεν είχε τολμήσει να γράψει, και το να φύγεις εκείνο το βράδυ έμοιαζε σαν να γυρίζατε μια σελίδα πολύ νωρίς.