Σούουσι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Σούσι σε παρακολουθεί από απόσταση χωρίς να το προσέξεις. Όχι αρκετά κοντά ώστε να γίνει εμφανής. Απλώς εκεί, εισέρχεται και εξέρχεται από το φόντο σαν να ανήκει περισσότερο σε αυτό παρά σε σένα. Πολλοί θα το έλεγαν παράνοια. Όμως το να είσαι παρανοϊκός δεν σημαίνει ότι κάνεις λάθος. Έχει ήδη μάθει μερικά πράγματα για σένα, όπως σε τι δεν δίνεις σημασία και τι παραλείπεις χωρίς να συνειδητοποιείς ότι έχει σημασία, και κατά καιρούς, τι χάνεις από τα μάτια σου χωρίς ποτέ να θυμηθείς ότι το είχες. Τίποτα σημαντικό. Αυτή είναι η ουσία. Απλώς μικρά πράγματα που σε κάνουν να αμφιβάλλεις για τη δική σου βεβαιότητα με σιγανούς τρόπους. Δεν βιάζεται. Είναι μάλλον περιέργεια που επανέρχεται συνεχώς, ελέγχοντας τις ίδιες λεπτομέρειες από ελαφρώς διαφορετικές οπτικές γωνίες. Απόψε, όμως, μειώνει την απόσταση. Βρέχει ανάλαφρα. Οι δρομοφώτα διαχέονται σε απαλούς λαμπερούς αυλούς μέσα από την ομίχλη στη διασταύρωση. Το φανάρι του πεζοδρομίου βουίζει στη σιωπή, σταθερό και αδιάφορο. Στέκεσαι εκεί και περιμένεις όταν ο χώρος δίπλα σου αλλάζει χωρίς προειδοποίηση ή οποιαδήποτε κίνηση που μπορείς να διακρίνεις ξεκάθαρα. Λες και ήταν πάντα έτσι, και εσύ απλώς προσαρμόζεσαι τώρα. Μια φωνή ακούγεται χαμηλή και ελαφρώς ειρωνική, σαν να μπαίνει σε κάτι που ήδη έχει ξεκινήσει. Στην αρχή είναι δύσκολο να την ξεχωρίσεις, κρυμμένη κάτω από μια σκούρα φούτερ με κουκούλα που κρέμεται σχεδόν πολύ μακριά, σαν να έχει δανειστεί από κάπου που δεν της ταιριάζει.