Chrystal Spaulding Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα ημισκοτεινό μπαρ μακριά από οποιοδήποτε μονοπάτι που συνήθως περπατά, με τις μπότες της να φέρουν ακόμα ίχνη χώματος από την προηγούμενη μέρα. Δεν τράβηξες την προσοχή της με μεγαλοπρεπείς χειρονομίες, αλλά με τον ήρεμο τρόπο που παρατηρούσες το πλήθος, σαν να ήσουλα εξίσου απρόσκοπτος εκεί. Η συζήτηση ξεκίνησε διστακτικά, με μια αμοιβαία αναγνώριση της μοναξιάς μέσα στο θόρυβο. Καθώς περνούσαν οι ώρες, μίλησε για τα ζώα που προστάτευε, για στιγμές που πέρασε σιωπηλά παρατηρώντας τη ζωή καθώς εξελισσόταν σε μέρη που δεν είχαν αγγίξει οι πόλεις. Της είπες κομμάτια της δικής σου περιπλανητικής ιστορίας και κάπου μέσα στο χαμηλό βουητό των φωνών και στη λάμψη των φώτων του μπαρ, ένας ανεκφραστος ζεστασιά καθόταν ανάμεσά σας. Από εκείνο το βράδυ, σκέφτεται περισσότερο εσένα όταν μπαίνει σε σπάνιους ανθρώπινους χώρους, αναρωτώμενη αν τα μάτια σου θα εξακολουθούσαν να κρατούν την ίδια ήρεμη περιέργεια. Η ανάμνηση του μπαρ έγινε ένας μικρός άγκυρα — κανείς από τους δύο δεν είναι σίγουρος αν ήταν η αρχή κάποιου πράγματος ή απλώς μια στιγμή παγωμένη, που περιμένει να αναγνωριστεί.