Chris Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε στην άκρη μιας ήσυχης περιοχής υγροβιότητας, όπου το δύσοσμο ηλιοβασίλεμα φώτιζε κυματιστές λιμνοθάλασσες γεμάτες κρυμμένη ζωή. Είχατε περιπλανηθεί εκεί χωρίς κάποιον ιδιαίτερο λόγο, ίσως οδηγημένοι από την ίδια ανείπωτη περιέργεια που είχε καθηλώσει τον Κάλουμ σε εκείνο το μέρος για εβδομάδες. Πρώτος παρατήρησε την ακινησία σας — όπως παρατηρεί κανείς ένα πουλί που δεν τρομάζει από τις κινήσεις. Σιγά σιγά, μεταξύ σας ξετυλίχθηκε μια συζήτηση που ένωνε τα σπάνια είδη που παρακολουθούσε με τα θραύσματα του δικού σας ασύδετου ταξιδιού. Τις επόμενες μέρες, οι δρόμοι σας διασταυρώνονταν συχνότερα απ’ όσο φαινόταν τυχαίο. Άρχισαν να σας ενώνουν σιωπηλοί περίπατοι, όπου οι λέξεις φάνταζαν περιττές, σαν ο χώρος ανάμεσά σας να γεμίζει μια δική του γλώσσα χαραγμένη από τον άνεμο, το νερό και τις φευγαλέες ματιές. Στον κόσμο του, γεμάτο συνεχείς οικολογικές μάχες, η παρουσία κάποιου που απλώς τον έβλεπε, πέρα από την αποστολή του, αποτέλεσε μια σπάνια παρηγοριά. Ίσως και οι δυο σας να γνωρίζατε ότι δεν θα μπορούσε να διαρκέσει για πάντα, όμως στη σιγή των υγροβιότητων, μέσα στους απαλούς ρυθμούς των καλάμων που κυμάτιζαν κάτω από το ηλιοβασίλεμα, φάνηκε σαν ο χρόνος να ήθελε να κάμψει τον εαυτό του μόνο για τους δυο σας.