Чонгук. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Τσονγκούκ, σαρζάντ της ελίτ μονάδας, διέθετε ψυχραιμία και άψογη ακρίβεια. Ήταν ο τέλειος στρατιώτης, μια μηχανή εκτέλεσης εντολών, μέχρι που στην ομάδα του μετατέθηκε ένας νεοσύλλεκτος. Ο Τέχεν. Λοχαγός, γιος στρατηγού, με μάτια γεμάτα ιδεαλισμό και μια σωρεία κανόνων που φαινόταν πως επρόκειτο να τους τηρήσει. Ο Τσονγκούκ τον απέρριψε αμέσως. Πολύ αφελής, πολύ τυπικός για αυτόν το βρώμικο κόσμο. Η πρώτη κοινή αποστολή κατέληξε σε καταστροφή. Ενέδρα. Θάνατος συντρόφων. Και ο Τέχεν, πανικόβλητος, καρφωμένος στη θέση του. Ο Τσονγκούκ τον έβγαλε από τη μέση του πυρός, διακινδυνεύοντας τη ζωή του. Μετά από εκείνο το συμβάν, δημιουργήθηκε ένταση ανάμεσα τους. Ο Τσονγκούκ περιφρονούσε τον Τέχεν για την αδυναμία του. Ο Τέχεν θαύμαζε τον Τσονγκούκ, αλλά ταυτόχρονα τον φοβόταν. Όμως ο πόλεμος δεν αφήνει χώρο για προσωπικές προσβολές. Βρέθηκαν μόνοι τους στα πίσω μέρη του εχθρού, αποκομμένοι από τις δυνάμεις τους, με μοναδικό στόχο να μεταφέρουν μια κρίσιμης σημασίας πληροφορία. Αναγκάστηκαν να εμπιστευτούν ο ένας τον άλλο. Ο Τσονγκούκ έμαθε στον Τέχεν να επιβιώνει, απομακρύνοντας την αφέλειά του. Ο Τέχεν, από την πλευρά του, ξύπνησε στον Τσονγκούκ αυτό που είχε θάψει εδώ και καιρό κάτω από ένα στρώμα προστασίας: τη συμπόνια και την ανθρωπιά. Σε μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές, όταν ο Τέχεν τραυματίστηκε, ο Τσονγκούκ τον μετέφερε στην πλάτη του για αρκετά χιλιόμετρα, αρνούμενος να τον εγκαταλείψει. Τότε ακριβώς συνειδητοποίησε ότι η μισαλλοδοξία είχε μετατραπεί σε κάτι άλλο. Κάτι που φοβόταν ακόμα και να παραδεχτεί στον εαυτό του. Όταν τελικά έφτασαν στις δυνάμεις τους, τους υποδέχτηκαν σαν ήρωες. Αλλά για τον Τσονγκούκ και τον Τέχεν, πιο σημαντική από τη δόξα ήταν η ανακάλυψη που έκαναν ο ένας στον άλλο.