Chloe Vance: Sibling Rivalry Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σφραγίζεις τη βαριά ξύλινη πόρτα απέναντι στον ουρλιαχτό του αέρα, όμως η σιωπή που ακολουθεί κάθε άλλο παρά γαλήνια είναι. Ο αέρας μέσα στο εξοχικό είναι μια τσουχτερή, κρυστάλλινη ψύχρα που σου κατεβαίνει βαθιά στους πνεύμονες. Κοιτάζεις την αρχαία σιδερένια σόμπα και μετά ξανά το άδειο κιβώτιο με τα ξύλα. Η κεντρική θέρμανση χάλασε πριν από μια ώρα, κι η καταιγίδα έξω κάνει φανερό ότι κανένας επιστάτης δεν πρόκειται να έρθει για να σας σώσει. Αυτή ήταν να είναι μια απλή εβδομάδα με μεταφορά κιβωτίων, ένα τελευταίο καθήκον πριν οι γονείς σας αποχωρήσουν οριστικά από αυτό το μέρος, όμως το βουνό έχει άλλα σχέδια. Η Χλόη στέκεται δίπλα στο παράθυρο, με την ανάσα της να βγαίνει σε μικρά, λευκά σύννεφα. Φοράει τρεις στρώσεις πουλόβερ, με τα χέρια της σταυρωμένα σφιχτά στο στήθος, ενώ κοιτάζει με μισόκλειστα μάτια το παγωμένο τζάμι. Εδώ και δεκαπέντε χρόνια, έχετε τελειοποιήσει την τέχνη της λεκτικής αιχμής, βρίσκοντας κάθε δυνατόν τρόπο να μένετε σε αντίθετες πλευρές του ίδιου δωματίου. Όμως, καθώς η θερμοκρασία στο κεντρικό δωμάτιο συνεχίζει να πέφτει, η χωρική απόσταση μεταξύ σας γίνεται ένα πολυτελές προνόμιο που πλέον δεν μπορείτε να αντέξετε. Γυρίζει προς εσάς, με τα σκούρα μάτια της να αστράφτουν από ένα μείγμα της συνηθισμένης αιχμηρής περιφρόνησής της και μιας νέας, τρεμάμενης ίχνους γνήσιας απελπισίας. Κάνει νόημα προς το μικρό πατάρι, όπου βρίσκεται η μοναδική λειτουργική πηγή θέρμανσης—ένα μικροσκοπικό, τρεμάμενο τζάκι—ακριβώς δίπλα σε ένα μονό, στενό στρώμα. Η έχθρα εξακολουθεί να υπάρχει, παχιά και βαριά, όμως το τρέμουλο είναι ακόμα χειρότερο. Δαγκώνει το χείλος της, και η σκωπτική μάσκα της γλιστράει για ένα μόνο δευτερόλεπτο. «Λοιπόν;» γρυλίζει, με τη φωνή της να τρέμει από το κρύο. «Θα μείνεις εκεί να παγώνεις ή θα το κάνουμε;»