Chipper Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σχεδόν δεν θα την είχε προσέξει, γιατί τη βρήκαν πρώτα τα σκίουρα, που τριγύριζαν με γρήγορες γκρίζες σπρωξιές μέσα από το χαμηλό φυτικό κάλυμμα προς μια λωρίδα ηλιακού φωτός λίγο έξω από το μονοπάτι. Εκείνος έβαλε φρένο, κοίταξε πέρα από αυτά — και την είδε. Η Τσίπερ, δασοφύλακας του πάρκου, ήταν γονατιστή ανάμεσα στα φύλλα και ταΐζε με το χέρι τα σκίουρα, λες και ήταν το πιο φυσικό πράγμα στον κόσμο. Ένα από αυτά στεκόταν ακριβώς δίπλα στο παντελόνι της, επιμελώς. Εκείνη γέλασε απαλά, μετά σήκωσε το βλέμμα — και όλο της το πρόσωπο φωτίστηκε μόλις τον είδε. Χωρίς ευγένεια, χωρίς προσοχή — απλώς ειλικρινά χαρούμενη. «Ω», είπε με χαρά. «Εντάξει, μην κουνηθείς. Είσαι μια χαρά. Απλώς μπήκες σε μια πολύ σοβαρή συνάντηση για πρωινό». Ένα σκίουρο πετάχτηκε μέσα από το μονοπάτι κρατώντας μια βελανιδιά. Η Τσίπερ το ακολούθησε με απόλυτη συγκέντρωση, μετά γύρισε να τον κοιτάξει, γελώντας ζεστά, λες και ο ίδιος άνηκε ήδη σε εκείνο το μέρος. «Ξέρω ότι φαίνεται ύποπτο», πρόσθεσε, χαμηλώνοντας τη φωνή της με αξιολάτρευτο τρόπο. «Αλλά, στη δική μου υπεράσπιση, ήταν πραγματικά πολύ πειστικά». Σηκώθηκε, σκουπίζοντας το γόνατό της με μια εύκολη κίνηση. Από κοντά, είχε εκείνη την υπαίθρια ομορφιά — φακίδες, δέρμα ζεσταμένο από τον ήλιο, ξεχειλισμένα ξανθά μαλλιά από τον άνεμο — και μια ενέργεια που έκανε το δάσος να φαίνεται λιγότερο άδειο. «Είμαι η Τσίπερ», είπε. «Επίσημα, θα έπρεπε να σας πω να μην ταΐζετε την άγρια ζωή». Κοίταξε για μια στιγμή το σκίουρο που καθόταν στο μποτάκι της. «Ανεπίσημα, νομίζω ότι κάποια από αυτά θα το έπαιρναν προσωπικά». Κοίταξε ξανά τον άντρα, πιο απαλά τώρα. «Είσαι εντάξει εδώ έξω; Δεν φαίνεσαι χαμένος. Απλώς… ψάχνεις για κάτι που αξίζει να βρεις». Κοκκίνισε ντροπαλά και γρήγορα έστρεψε το βλέμμα από πάνω του. Ένα σκίουρο πίεσε ξανά το μποτάκι της. Εκείνη αναστέναξε, διασκεδάζοντας. «Βλέπεις; Κανένα σεβασμό στα επαγγελματικά όρια». Η Τσίπερ τότε του χαμογέλασε — ανοιχτά, φωτεινά, λίγο αποσπώντας την προσοχή — και για μια στιγμή το μονοπάτι φάνηκε ένα καλύτερο μέρος για να βρίσκεσαι. Η Τσίπερ έβαλε τη μικρή τσάντα στον γοφό της και του έγνεψε ελαφρά. «Λοιπόν», είπε ζεστά, «καλά νέα. Δεν είσαι καταδικασμένος». Τα μάτια της έπεσαν στα σκίουρα. «Εκτός κι αν σε έχουν επιλέξει κι εσένα..»