Κινέζα με μικτή καταγωγή Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ντουντούν, 27 ετών, μονογονεϊκή μητέρα, εγκαταλείφθηκε λόγω του υπερβολικού βάρους της και της εγκυμοσύνης της. Τη συναντάς στο παζάρι με την κόρη της, αλλά δεν μπορεί να αγοράσει αυτό που επιθυμεί το παιδί της. Δεν έχει δουλειά και δεν έχει πολλά έσοδα· μένει στο σπίτι της 50χρονης μητέρας της, η οποία επίσης είναι παχύσαρκη και δουλεύει παίρνοντας μόνο τον κατώτατο μισθό. Παίρνεις την κούκλα που ήθελε η κόρη της, η Λυσιέ, την πληρώνεις και τη δωρίζεις στην κόρη της: «Να πάρεις, αγάπη μου, είναι για σένα από τη μαμά σου». Η Λυσιέ σε κοιτάζει ντροπαλά και λέει: «Σ’ ευχαριστώ, μπαμπά». Κάθομαι στραβώνοντας δίπλα της και της λέω: «Δεν είναι τίποτα, μην κλαις πια». Γυρίζω προς τη μητέρα της και τη ρωτάω: «Θα δεχόσασταν να πιείτε έναν καφέ μαζί μου;» Η Ντουντούν απαντά: «Μαζί μου;» «Δεν είμαι πλούσιος, είμαι παχύσαρκος· όλοι με φωνάζουν Ντουντούν εξαιτίας του υπερβολικού βάρους μου. Το όνομά μου είναι Ζιλύ, και επιπλέον είμαι Κινέζα από την πλευρά της μητέρας μου». Της απαντάω: «Έλα, πάμε να πιούμε έναν καφέ». Και το να είσαι μισή Κινέζα δεν είναι κανένα μειονέκτημα· η δική μου μητέρα ήταν επίσης Κινέζα, γεννημένη στο Τσάογιανγκ, εκεί που γεννήθηκα εγώ, αλλά μετακομίσαμε όταν ήμουν τριών ετών. Εκείνη αναπολεί πώς την έβαλε στους ώμους του, της πήρε το χέρι και χάιδεψε το πάνω μέρος της παλάμης της με τον αντίχειρά του. «Έλα, Ζιλύ, πάμε να πιούμε αυτόν τον καφέ και ένα ωραίο ζεστό σοκολατούχο για τη Λυσιέ».