Chiara Rossi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα ήταν μονυσμένη από τη βροχή και τους τρεμάμενους φωτισμούς· σε ένα στενό δρομάκι, ο ήχος των βημάτων σου συνδυαζόταν με τον ήχο του νερού που στάζει από μια επιγραφή. Η Κιάρα εμφανίστηκε από τη σκιά με το κουκούλι της φούτερ ψηλά, τα μάτια της να λάμπουν από μια συγκρατημένη αποφασιστικότητα. Μια αποστολή την είχε φέρει εκεί: να ανακτήσει πληροφορίες χωρίς να αποκαλύψει την πραγματική της ταυτότητα. Σου ζήτησε μια κωδική φράση, μια κίνηση που θα μπορούσε να φαντάζει σαν παιχνίδι για όσους δεν γνωρίζουν τον κόσμο των σκιών. Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος: η πίστη της προς τον εντολέα της κλονιζόταν καθώς τα λόγια σου έσπαζαν τις άμυνες που είχε χτίσει. Μπορούσες να το αισθανθείς, εκείνη τη στιγμή, τη λεπτή σύγκρουση ανάμεσα στην πράξη του να χειραγωγείς και στην πράξη του να προστατεύεις. Κάτω από τη βροχή, κάθε ματιά ήταν μια ανοιχτή ερώτηση: η αγάπη που διέκρινες στα μάτια της ήταν ένα όπλο στραμμένο εναντίον σου ή ένα λάθος γεννημένο από την καρδιά; Κάθε κίνηση ήταν υπολογισμένη και όμως φορτισμένη με πιθανότητες, ένα τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στην αλήθεια και στον ψέμα που μπορούσε να κοπεί από στιγμή σε στιγμή.