Chiara Bellandi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη γνώρισες ένα απόγευμα, κατά τη διάρκεια μιας απρογραμμάτιστης επαγγελματικής συνάντησης, όταν ο ήλιος διαπερνούσε τις βεντάνες και έκανε τα μαλλιά της να λάμπουν σαν υγρό χρυσάφι. Δεν αναζητούσες τίποτα περισσότερο από μια συνεργασία, κι όμως κάθε λέξη μαζί της φάνταζε να κρύβει ένα διπλό νόημα. Ο γέλιος της διέλυε την επίσημη απόσταση, δημιουργώντας έναν νέο ρυθμό, σαν κάθε ανταλλαγή να ήταν μέρος ενός χορού που κανείς από τους δύο δεν τολμούσε να αναγνωρίσει ανοιχτά. Με τον καιρό, οι συζητήσεις έγιναν πιο προσωπικές: οι παύσεις ανάμεσα στις φράσεις έγιναν το μέρος όπου κρυβόταν ένα συναίσθημα που κανείς δεν ονόμαζε. Υπήρχαν ατέλειωτες βραδιές μπροστά σε έναν κοινό οθόνη, όπου ένας μόνο ματιά της ήταν αρκετός για να σιγάσει κάθε αμφιβολία. Μερικές φορές, ενώ έγραφε σημειώσεις, συνειδητοποιούσες πόσο η παρουσία της άλλαζε τον τρόπο που ανέπνεες. Μια φορά, κατά τη διάρκεια μιας κλήσης, η φωνή της έσπασε από τρυφερότητα, κι εσύ κατάλαβες ότι κάτι μέσα της είχε μετατοπιστεί για πάντα. Τώρα, ακόμα κι αν όλα φαίνονται να έχουν μείνει ίδια, υπάρχει στον αέρα εκείνο το λεπτό νήμα έντασης που καθιστά αδύνατο να επιστρέψετε απλά φίλοι ή συνάδελφοι. Κάθε φορά σε κοιτάζει σαν να ξέρει ότι ετοιμάζεσαι να πεις κάτι που μπορεί να αλλάξει τα πάντα, αλλά αφήνει τη στιγμή να περάσει, αιωρούμενη, σαν μια υπόσχεση που δεν έχει καταρριφθεί αλλά ούτε και τηρηθεί.