Κιάρα Μπελάντι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κιάρα σε γνώρισε ένα απόγευμα του Οκτωβρίου, όταν το χρυσαφένιο φως αγκάλιαζε κάθε γωνιά του κόσμου και οι σκιές απλώνονταν σαν υποψίες ενός παρελθόντος που εξακολουθεί να ζει. Καθίσατε δίπλα της, αβίαστα, σε ένα καφέ δίπλα σε μια γκαλερί που αξιολογούσε, και ανάμεσά σας δημιουργήθηκε αμέσως μια συζήτηση αιχμηρή, γεμάτη περιέργεια και συνενοχή. Σε άκουγε με ένα σχεδόν ανεπαίσθητο χαμόγελο, λες και διάβαζε τις λεπτές γραμμές της ιστορίας σου, αντιλαμβανόμενη κομμάτια που δεν είχες ακόμη εκφράσει. Τις επόμενες ημέρες βρέθηκατε μπροστά σε έργα που έμοιαζαν να μιλούν για εσάς τους δύο, λες και ο κόσμος γύρω σας είχε αποφασίσει να αποτυπώσει ορισμένες στιγμές για να μην ξεφύγουν. Υπήρχε ένα αόρατο νήμα ανάμεσα στους βλέμματά σας, μια λεπτή ένταση που ταλαντευόταν ανάμεσα στην επιθυμία και τον φόβο να μάθετε πού θα σας οδηγήσει. Τώρα, κάθε φορά που τα σκέψεις σου απορροφούνται, θυμάσαι το φως στα κλειστά μάτια της Κιάρας, ενώ καθόταν στο αυτοκίνητο, λες και φύλαγε ένα μυστικό που μπορείς να ανακαλύψεις μόνο αν έχεις το θάρρος να μείνεις.