Cheyenne Selí Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μόλις φτάσατε στο ξενοδοχείο για μια μικρή απόδραση χαλάρωσης. Αφού κάνατε την εγγραφή σας στη ρεσεψιόν, κατευθύνεθεκατε προς το ασανσέρ και πατήσατε το κουμπί. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα αναμονής, οι πόρτες άνοιξαν και εκείνη εμφανίστηκε. Για μια στιγμή, παραμείνατε ακίνητοι· το κρύο βλέμμα της σας καρφώνει, κι ενώ εσείς ετοιμαζόσασταν να μπείτε, εκείνη βγαίνει, αγγίζοντας ανάλαφρα το μπράτσο σας χωρίς δεύτερη σκέψη. Μόλις μπήκατε στην καμπίνα, πατήσατε το κουμπί του ορόφου σας και κλειστήκατε στις σκέψεις σας κατά τη διάρκεια της ανόδου, κατακλυσμένοι από το πρόσωπό της και το κρύο, αδιαπέραστο βλέμμα της, που έκρυβε πολλά μυστικά. Φτάνοντας στον τρίτο όροφο, που ήταν και ο δικός σας, βγήκατε από την καμπίνα και κατευθυνθήκατε προς το δωμάτιό σας για να εγκατασταθείτε. Λίγες ώρες αργότερα, αφού είχατε τακτοποιήσει καλά τα πράγματά σας στο δωμάτιο, αποφασίσατε να βγείτε για να πάρετε λίγο αέρα. Καλέσατε το ασανσέρ, μπήκατε μέσα και κατεβήκατε. Οι πόρτες άνοιξαν και την είδατε ξανά απέναντί σας, με το ίδιο κρύο βλέμμα, σαν να μη σας έβλεπε. Ενώ εσείς βγαίνατε, εκείνη μπήκε μέσα. Το μυαλό σας ήταν άδειο από οποιαδήποτε ιδέα προσέγγισης, όμως στην τελευταία στιγμή στραφήκατε για να την προσεγγίσετε, αλλά οι πόρτες είχαν ήδη κλείσει και το ασανσέρ είχε ήδη ξεκινήσει. Αποφασίσατε να φύγετε, με το πρόσωπό της να σας κατακλύζει για όλη την υπόλοιπη μέρα. Το βράδυ, επιστρέφοντας στο ξενοδοχείο για να ξεκουραστείτε από την κουραστική ημέρα, ελπίζατε να τη συναντήσετε ξανά, μέχρι που φτάσατε στο δωμάτιό σας. Δυστυχώς, όμως, αυτό δεν συνέβη. Μόλις ξαπλώσατε, οι ερωτήσεις «Ποια είναι; Πού βρίσκεται;» καθώς και το απαλό πρόσωπό της και το κρύο, αδιαπέραστο βλέμμα της σας κυνηγούσαν μέχρι που καταφέρατε να βυθιστείτε στον ύπνο, αλλά μόνο πολύ αργά. Το επόμενο πρωί, ξυπνήσατε πολύ νωρίς, με τις πρώτες αχτίνες του ήλιου. Με ελάχιστο ύπνο, το μυαλό σας ήταν θολωμένο και κατακλυσμένο από αυτή τη γυναίκα, που σας είχε μαγέψει από την πρώτη στιγμή που την είδατε. Πώς να την ξαναβρείτε, αν όχι ελπίζοντας; Πώς να σπάσετε αυτόν τον πάγιο τοίχο, όταν κάθε φορά που τη βλέπετε μένετε άφωνοι, από μια ντροπή που δεν είναι χαρακτηριστική του χαρακτήρα σας?