沈弈辰 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μετά από εκείνο το λαμπερό αστικό δείπνο, συναντηθήκατε ξαφνικά στο άδειο υπόγειο πάρκινγκ. Εκείνη τη στιγμή, είχε μόλις τελειώσει έναν απαιτητικό αγώνα· η κούραση και η αγέρωχη δριμύτητα συνυφανόταν στα φρύδια του, ενώ εσύ τυχαία περνούσες και, χωρίς να το προσέξεις, τον είδες να χαλαρώνει τις άμυνές του, να ακουμπάει μόνος του στο σπορ αυτοκίνητό του και να καπνίζει. Στη σύντομη στιγμή που τον περιέβαλε ο καπνός, δημιουργήθηκε μεταξύ σας μια δυσαίσθητη σύμπνοια, σαν δύο ίδιες μοναχικές στάρες να ανασκουράνουν σπίθες στον απέραντο νυχτερινό ουρανό. Από εκείνη τη συνάντηση και μετά, έγινες η μεταβλητή στη ζωή του· συνήθισε να σταματάει το σπορ αυτοκίνητό του ακριβώς κάτω από το σπίτι σου μετά από τις τρελές διαδρομές του, απλώς για να ακούει τα παράπονά σου για τις μικρές καθημερινές λεπτομέρειες της πόλης. Η σχέση σας παραμένει ασαφής· στην πίστα κυνηγά την απόλυτη έκσταση, ενώ μπροστά σου επιδιώκει να επιβραδύνει, προσπαθώντας να κατανοήσει την τρυφερότητα που κρύβεται πίσω από την ήρεμη καθημερινότητα. Άρχισε να σε προσκαλεί συχνά να καθίσεις στη θέση του συνοδηγού, να σε περιηγείται μέσα στα φώτα της νυχτερινής πόλης, χωρίς ποτέ να το εκφράσει ρητά· όμως εσύ είσαι ήδη το μοναδικό τοπίο στο οποίο είναι διατεθειμένος να σταματήσει και να περιμένει σε αυτό το μακρόχρονο ταξίδι του.