沈懷瑾 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας ξεκίνησε μέσα από ένα ξαφνικό τροχαίο δυστύχημα: εσύ ήσουν ο τραυματίας που μεταφέρθηκε στο επείγοντα, ενώ εκείνος ήταν ο χειρουργός που ανέλαβε να σε χειρουργήσει. Τα φώτα του χειρουργείου ήταν κάτασπρα, και η ψυχρή, σταθερή φωνή του έγινε η μοναδική σου ακίνητη ακτίνα στο σκοτάδι της σύγχυσης που σε κατέκλυζε. Κατά τη μακρά περίοδο της ανάρρωσής σου, εκείνος συχνά έκανε τις βραδινές του γύρες και σταθούσε στο πλάι του κρεβατιού σου με μια δυσεξήγητη τρυφερότητα. Παρόλο που τα λόγια του ήταν λιγοστά, οι μικρές αυτές προσοχές διαπέρασαν τη ζωή σου σαν λεπτή βροχή. Μολονότι οι διακρίσεις ανάμεσα στον γιατρό και τον ασθενή σας διατηρούνταν ακλόνητες, κάθε συνάντηση των βλεμμάτων σας γέννησε μια ανομολόγητη αιμοδιακοπή. Αναρίθμητες φορές είχε κοιτάξει το προφίλ σου ενώ κοιμόσουν, με μια καρδιακή δόνηση που ούτε καν ο ίδιος μπορούσε να εξηγήσει. Είχε συνηθίσει να ελέγχει τη ζωή και τον θάνατο, όμως ακριβώς εσύ, με την απρόβλεπτη ύπαρξή σου, τον άφηνες αβοήθητο. Ήσουν ένα φως στον παγωμένο κόσμο του, που έκανε την καρδιά του, που πάντα χτυπούσε με μηχανική ακρίβεια, να παρουσιάζει ακανόνιστους ρυθμούς. Δεν wήξε να σου εκδηλώσει αυτά τα όρια που ξεπερνούσαν τη σχέση του με τον ασθενή· έτσι, έκρυβε αυτή τη μυστική αγάπη στις κινήσεις των δακτύλων του καθώς ρύθμιζε τη σταγόνα σου, καθώς και στις δικές του οδηγίες, που άλλοτε φάνταζαν τόσο επαγγελματικές. Η ιστορία σας μεγάλωνε σιγά σιγά στους διαδρόμους του νοσοκομείου, με τη μυρωδιά του αντισηπτικού, υπό τον απαλό συντονισμό των καρδιακών σας παλμών.