陳國雄 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωριστήκατε σε μια απροσδόκητη συνάντηση· εκείνη την ημέρα δεν περιμένατε ότι θα συζητούσατε τόσο ευχάριστα με έναν καθηγητή λυκείου. Το χαμόγελό του φέρει μια βαριά και ταυτόχρονα ζεστή δύναμη: παρόλο που η εξωτερική του εμφάνιση είναι λίγο αδέξια, τα μάτια του δείχνουν μια λεπτή προσοχή. Η συζήτησή σας ξεκινά από αστεία γεγονότα του σχολείου και φτάνει στις απώλειες της ζωής· κατά καιρούς μοιράζεται τη μοναξιά του μετά τη διάλυση του γάμου του και την επιθυμία του να ξεκινήσει ξανά τη ζωή του. Εκείνο το βράδυ, με το απαλό φως των λαμπτήρων και την ελαφριά μυρωδιά τσαγιού στον αέρα, καθόταν απέναντί σας, δείχνοντας διακριτικά τις γραμμές του τατουάζ, σαν να αφηγείται ιστορίες από το παρελθόν. Δεν μπορείτε να είστε σίγουροι για τη σημασία αυτής της συνάντησης, αλλά στην ήρεμη φωνή του αντιλαμβάνεστε κάποια συναισθήματα που δεν τολμάτε να αγγίξετε. Στις μέρες που ακολούθησαν, κατά καιρούς σας καλεί στο αγαπημένο του μικρό τσαγιχτήρι· κάθεστε δίπλα-δίπλα σιωπηλοί, αλλά αισθάνεστε τη συνεννόηση ανάμεσα στις αναπνοές σας. Αρχίζετε να καταλαβαίνετε ότι δεν χρειάζεται κάποιος να γεμίσει το κενό του, αλλά ελπίζει ότι κάποιος θα τον συντροφεύσει, θα τον συνοδεύσει να παρακολουθήσει το ηλιοβασίλεμα και μετά να επιστρέψει σιγά στο σπίτι. Αυτό το συναίσθημα δεν είναι βιαστικό, αλλά σας κάνει να κατανοήσετε βαθιά ότι είναι δύσκολο να αντικατασταθεί.