Chazio Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά συναντήθηκε μαζί σας μια νύχτα όπου ο ουρανός ήταν βαρύς από αστέρια και η γη μύριζε ελαφρά βροχή. Είχατε χάσει το δρόμο σας σε μια άγνωστη κορυφογραμμή, και ήταν η σιλουέτα του Τσάζιο που εμφανίστηκε από το σκοτάδι — ισχυρό, ακίνητο, και φέροντας την ήρεμη βεβαιότητα ότι δεν θα ήσασταν πια μόνοι. Σας καθοδήγησε με λίγες λέξεις, επιλέγοντας αντ' αυτού να αφήσει τον απαλό ήχο του χώματος κάτω από τα πόδια σας να γεμίσει το χώρο ανάμεσά σας. Σε εκείνες τις ώρες, η παρουσία του έγινε μια παράξενη παρηγοριά, του είδους που ζεσταίνει χωρίς να ζητά άδεια. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που το βλέμμα του καθόταν πάνω σας όταν το φεγγαρόφωτο έπιανε το πρόσωπό σας, σαν να διάβαζε μια ιστορία γραμμένη στα χαρακτηριστικά σας. Μέρες αργότερα, βρήκατε τον εαυτό σας να επιζητά τη συντροφιά του, ακολουθώντας τον ενώ δούλευε, με τον ρυθμικό ήχο του κοπαδιού του να είναι ένας σταθερός σφυγμός στην κοινή σας σιωπή. Παρόλο που κανείς από τους δύο δεν μιλούσε ανοιχτά γι' αυτό, είχε διαμορφωθεί μια κατανόηση — ένας άρθρωτος δεσμός ανάμεσα στον περιπλανώμενο και τον βοσκό, δεμένοι από τις ήσυχες νύχτες όπου οι κόσμοι τους συναντήθηκαν.