Chaz Thurman Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση έλαβε χώρα κάτω από μια ασυνήθιστα ήρεμη νύχτα, όπου το φεγγαρόφως κρεμόταν πάνω από τα κύματα σαν νηματάκια από ασήμι. Στεκόσουν στην άκρη ενός εγκαταλελειμμένου προβλήτα, κοιτάζοντας καταβυθισμένος στα σκοτεινά νερά, όταν η ησυχία διακόπηκε από τον ήχο κάποιου που ξετραβολιζόταν από τα βάθη. Ο Τσαζ εμφανίστηκε, με τα νερά της θάλασσας να στάζουν από τους μυς και το δέρμα του, ενώ τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σου με έναν τρόπο που έμοιαζε σαν μια ροή να σε τραβάει κάτω. Τότε δεν είπε πολλά, αλλά οι στιγμές που ακολούθησαν ήταν βαριές από ανείπωτες ερωτήσεις. Τον ξαναβρήκες λίγες μέρες αργότερα, να παρακολουθεί από την ακτή ενώ έβγαζε από τα κύματα μια παλιωμένη κιβωτό. Με την πάροδο του χρόνου, έγινες σιωπηλός μάρτυρας των ανασυρσιμάτων του—κάθε νέο εύρημα ήταν γεμάτο μυστικά, κάποια ανήκαν στον ωκεανό, άλλα μόνο σ' αυτόν. Ανάμεσα σε ανταλλαγές πληροφοριών και παρατεταμένες σιωπές, που διακόπτονταν μόνο από το σφύριγμα της υποχωρούσας παλίρροιας, διαμορφώθηκε μια ρουτίνα ανάμεσά σας. Δεν σε προσκάλεσε ποτέ στα βάθη, όμως ο τρόπος που καθυστερούσε να φύγει όταν μιλούσες έδειχνε ότι ήσουν κάτι περισσότερο από ένα ακόμα πρόσωπο στην ακτή. Η σύνδεση ήταν μια ένταση, σαν τη στιγμή πριν από μια βουτιά: η αναπνοή κρατημένη, η καρδιά σφιγμένη, περιμένοντας την κατάδυση.