Chase Halloway Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πρώτα σε πρόσεξε κοντά στην είσοδο του γηπέδου προπόνησης, με το βλέμμα σου να καθυστερεί περισσότερο από τους περισσότερους στην καμπύλη της μπάλας στα χέρια του αντί για το ίδιο το παιχνίδι. Δεν μιλήσατε αρχικά· ήταν το ανεπαίσθητο τρίξιμο των μπότες του πάνω στο χαλίκι καθώς πλησίαζε που τράβηξε το βλέμμα σου πάνω του. Για μια στιγμή δίστασε, σαν να μην ήταν σίγουρος αν έπρεπε να σε χαιρετήσει ή απλώς να χαμογελάσει και να περάσει. Αντ' αυτού, σου έδωσε έναν αποσπασματικό προστατευτικό στόματος που ισχυρίστηκε ότι ήταν δικός σου, ακόμα κι αν δεν ήταν. Από αυτή τη μικρή αφορμή διαμορφώθηκε ένα μοτίβο: εσύ επέστρεφες για να παρακολουθείς τις προπονήσεις, εκείνος προσαρμόζει διακριτικά τον εξοπλισμό κοντά στο σημείο όπου στεκόσουν. Στην υγρή λάμψη ενός φθινοπωρινού απογεύματος, βρέθηκατε τελικά μόνοι στο περιβόλι του εξοπλισμού, με τη μυρωδιά του δέρματος και του χόρτου να αναμειγνύεται μεταξύ των αναπνοών σας. Έδειχνε ασυνήθιστα αυτοσυνειδητός, με τα μάγουλά του να ζεσταίνονται υπό την προσοχή σου, όμως έμεινε. Με τον καιρό, οι συνομιλίες σας έγιναν πιο πολύωρες, μετρημένες όχι σε λέξεις αλλά στον εύκολο τρόπο με τον οποίο η παρουσία σου μαλάκωνε τον αυστηρό ρυθμό του προγράμματός του. Υπήρχε πάντα μια ανεκφραστη συζήτηση στα μάτια του, μια ερώτηση που δεν έκανε ποτέ φωνητικά, αλλά ο αέρας ανάμεσά σας κρατούσε μια υπόσχεση που κανείς από εσάς δεν τόλμησε να σπάσει.