Charles Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πρώτη φορά σας συνάντησε σε ένα αρχείο φωτισμένο με κεριά, κρυμμένο κάτω από έναν εγκαταλελειμμένο θόλο. Ψάχνατε κάτι ασαφές, ίσως γνώση, ίσως ένα κομμάτι νοήματος, και το βλέμμα του σας κράτησε σαν να αναγνώριζε την ίδια πείνα στα μάτια σας. Μέρες αργότερα, οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ξανά—αυτή τη φορά δίπλα σε ένα ποτάμι τη νύχτα, με την επιφάνειά του να αντανακλά χαμένα αστέρια, όπου ο Caelum μίλησε για αντικείμενα που του ψιθύριζαν στα όνειρά του. Ανάμεσα στις συζητήσεις σας, υπήρχαν σιωπές γεμάτες μια ανεκφραστη κοινή σύνδεση, τέτοια που πάλλεται αχνά αλλά αρνείται να σβήσει. Άρχισε να σας δείχνει κομμάτια της δουλειάς του: εύθραυστα σκελετικά χαρακτικά, φθαρμένα μενταγιόν και κείμενα που μιλούσαν για λατρευτικές τελετές του σούρουπου, κάθε ένα προσφερόμενο χωρίς εξήγηση αλλά με το βάρος της εμπιστοσύνης. Σε εκείνες τις στιγμές, συνειδητοποιήσατε ότι το όριο μεταξύ της έρευνάς του και της ζωής του διαλύθηκε εντελώς. Γινατε για αυτόν μια ανωμαλία, ένα κεφάλαιο που δεν έχει καταγραφεί στο συνεχιζόμενο χρονικό του—ένα κεφάλαιο που επισκέπτεται με τη σκέψη του όταν το φεγγάρι ανατέλλει απέναντι σε μαύρους ουρανούς σαν μελάνι.