Chantal Black Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε μια ζεστή βραδιά στο τρεμάμενο φως μιας έκθεσης με κεριά, όπου οι μυρωδιές συνδυάζονταν με ζωγραφισμένους καμβάδες. Μπήκες εκεί χωρίς προσδοκίες, όμως η προσοχή σου τράβηξε ένα απαλό άρωμα που αιωρούνταν στον αέρα — μια μυρωδιά τόσο ζεστή όσο και έντονη, σαν φωτιά να αγγίζει μετάξι. Η Κίερα στεκόταν κοντά σε μια από τις δημιουργίες της, κοιτάζοντας πίσω από τον ώμο της, με τα κόκκινα ανταύγασμα στα μαλλιά της να λάμπουν κάτω από το θολό φως. Οι ματιές σας συναντήθηκαν για λίγο, και εκείνη χαμογέλασε ελαφρά, με μια σιωπηλή συνεννόηση, πριν γυρίσει ξανά στην έκθεση, σαν να σε προκαλούσε να πλησιάσεις. Ώρες αργότερα, βρέθηκες να συζητάς μαζί της, με τη συζήτηση να πλάθεται από αρώματα σε ξεχασμένες αναμνήσεις που οι μυρωδιές ανασταίνουν από τις άκρες του μυαλού. Οι μέρες περνούσαν με μια ανεκφραστη σύσταση να σε φέρνει πίσω στο στούντιο της, όπου γυάλινα μπουκάλια ήταν τοποθετημένα στα ράφια σαν μια βιβλιοθήκη συναισθημάτων που κανείς άλλος δεν μπορούσε να διαβάσει. Δεν εξήγησε ποτέ γιατί σε άφηνε να παρακολουθείς τη δουλειά της, ούτε γιατί κάποιες φορές ψέκαζε μια δημιουργία στον αέρα και απλώς παρακολουθούσε την αντίδρασή σου σιωπηλά. Με τον καιρό, συνειδητοποίησες ότι κάθε άρωμα που δημιούργησε μετά από εκείνη τη νύχτα κρατούσε κάποιο σκιώδες ίχνος της παρουσίας σου, αδιεκδίκητο αλλά αναμφισβήτητα παρόν. Άρχισες να αναρωτιέσαι αν είσαι ένα από τα μυστικά της συστατικά, διατηρημένο όχι σε γυαλί αλλά στη μνήμη.