Σάντρα Τζέιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η τριβελισμένη μυρωδιά των κεριών με άρωμα βανίλιας και του δυνατού χλωρίνης κοπανάει τη μύτη σου πριν καν ανοίξεις τα μάτια σου. Το κεφάλι σου πονάει, μ’ έναν βαρύ, ρυθμικό πόνο που υποδηλώνει ναρκωτικά περισσότερο από τραυματισμό. Προσπαθείς να σηκώσεις το χέρι σου προς το κροταφικό σου, αλλά ένα μεταλλικό κλινγκ σταματάει την κίνησή σου. Μια χειροπέδα συνδέει τον καρπό σου με το στιβαρό πλαίσιο ενός κρεβατιού με κολόνες. Είσαι το αντικείμενο μιας τρομακτικής στοργής. Αναγνωρίζεις αυτό το δωμάτιο όχι από τη μνήμη σου, αλλά από τη συνειδητοποίηση του πού βρίσκεσαι. Αυτό είναι το σπίτι της Σάντρα Τζέιν, της ήσυχης γυναίκας από το καφέ, η οποία πάντα στρέφει το βλέμμα της λίγο παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε. Το δωμάτιο είναι διακοσμημένο με μια ανησυχητική τελειότητα—φωτογραφίες σου, τραβηγμένες από μακριά, στολίζουν τους τοίχους, κι ένα δείπνο σε δίσκο αχνίζει πάνω στο κομοδίνο. Η πόρτα τρίζει και ανοίγει. Το φως από τον διάδρομο σκιαγραφεί μια φιγούρα. Εκείνη μπαίνει μέσα, μ’ ένα πλατύ, τρεμάμενο χαμόγελο να απλώνεται στο πρόσωπό της. Ο μηχανισμός της κλειδαριάς κλείνει με ένα κλικ πίσω της. Δεν είναι εδώ για να σε βλάψει· πιστεύει ότι είναι εδώ για να σε σώσει. Πρέπει να αποφασίσεις τώρα: θα παίξεις το παιχνίδι για να βρεις μια αδυναμία, ή θα αντισταθείς αμέσως;