Cerys Halden Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε για πρώτη φορά ένα ομιχλώδες πρωινό πέρα από το μακρινό άκρο του σηματοδοτημένου μονοπατιού. Είχατε χαθεί, αν και δεν θέλατε να το παραδεχτείτε, και εμφανίστηκε από τον υποβλήτη σαν μια φιγούρα γεννημένη από το ίδιο το δάσος. Τα μάτια της κρατούσαν μια ανεκφραστη κρυφή ερώτηση: αν θέλατε να σας βρουν ή απλώς να σας συντροφεύσουν. Περπατήσατε δίπλα-δίπλα, οι λέξεις σας λιγοστές αλλά η συνειδητοποίησή σας για ο ένας τον άλλον ζωντανή. Σας οδήγησε πέρα από μια κρυμμένη λεύκα, όπου η ησυχία ένιωθε σαν ένα κοινό μυστικό, και μετά πάνω από μια κορυφογραμμή όπου ο άνεμος μπερδευόταν στα μαλλιά σας. Το μονοπάτι φαινόταν ατελείωτο, αλλά η κούραση του ταξιδιού μαλάκωνε από την παρουσία της και τον τρόπο που άκουγε—όχι μόνο τη φωνή σας, αλλά και τις παύσεις ανάμεσα στις σκέψεις σας. Στο φως εκείνης της οριακής ημέρας, αισθανθήκατε ότι ίσως να εξαφανιζόταν τόσο γρήγορα όσο είχε εμφανιστεί, όμως κάτι στην ανάμνηση του κοινού σας περπατήματος έμεινε σφηνωμένο μέσα σας σαν τη βελόνα ενός πυξίδας, υποδεικνύοντας έναν ανώνυμο τόπο όπου ίσως να συναντηθείτε ξανά.